De Usambara Mountains

geplaatst in: Afrika 2016, Avonturen, Tanzania | 2

Na de warmte van Mahaba Beach besluiten we naar het mildere klimaat van de Usambara Mountains te rijden.

De rit ernaartoe gaat gesmeerd, goede weg en amper check points. Ook Milady doet het ogenschijnlijk goed. We kunnen meestal flink doorrijden, zo’n 80-90 km/u en houden goed de 50 km bordjes in de gaten om ongewenste gesprekjes met de politie te vermijden. Wel worden we twee keer aangehouden vanwege een ik zal het maar noemen “ongeoorloofde aanpassing” aan de vering. Het is duidelijk de tijd voor Kerst, nu moet de achterstand in boetes van de rest van het jaar worden ingehaald. Gelukkig weten we ons eruit te praten met het verhaal over de garage in Tabora waar deze aanpassing, twee houten blokken tussen de veerhangers, is aangebracht. We bieden de agent aan te bellen met Jogesh. Beide keren bindt de politieagent in en kunnen verder doorrijden.

De Usambara Mountains zijn een uitdaging voor zowel Milady als mij, de chauffeur. Het eerste deel een steile, bochtige geasfalteerde weg die alles bij elkaar meer tijd neemt dan Carmen, onze Garmin, heeft berekend. Het loopt tegen 4 uur als we zien dat de rest van de weg onverhard is, nog zo’n 60 km. We overnachten daarom in de buurt van Lushoto, bij de Irente Farm Lodge. Een prachtige plek in het midden van het regenwoud met goede voorzieningen en een winkeltje waar we brood kopen. We zijn de enige kampeerders en eigenlijk ook de enige gasten…

De volgende ochtend staan we bijtijds op en rijden verder. De weg is op z’n minst uitdagend te noemen, soms echt slechte stukken waar de regen duidelijk delen heeft weggespoeld. De uitzichten over de vallei zijn indrukwekkend met soms een enorme afgrond vlak naast de weg. We genieten, maar zijn ook blij dat we gisteren deze tocht niet meer hebben gemaakt, we doen er uiteindelijk zo’n 3,5 uur over!

Bij Mambo Viewpoint Lodge worden we verwelkomd door Herman, de Nederlandse eigenaar, later ontmoeten we ook Marion, zijn vrouw. We krijgen een wederom prachtig plekje met uitzicht over de vallei en worden rondgeleid over het terrein door de receptionist. De vergezichten zijn adembenemend en hij vertelt ons dat je bij helder weer zelfs de Kilimanjaro kunt zien.
Hij vertelt ons ook over de community projects die Herman en Marion gestart zijn, vooral onderwijs, gezondheidszorg en landbouw, op die manier doen zij iets terug voor de omgeving met de opbrengst van de lodge en campsite.

De volgende dag gaan we met de gids Ali wandelen in het regenwoud. Een heel bijzondere belevenis, we zien allerlei bomen en planten die wij als kamerplant kennen als enorme bomen en struiken. Ali vertelt ons dat de vegetatie nog wat kalig is, de echte regen moet nog vallen in de komende maanden. Bij de waterval zien we wat hij bedoelt, er valt amper water… De wandeling duurt zo’n 4 uur, een beetje langer dan de aangekondigde max. 2 uur, maar ja, het is ook prachtig en we zijn nog jong (van hart).

Op de terugweg bezoeken we nog een lokale markt en kopen we wat potjes.

De volgende ochtend breken we op om vroeg te vertrekken, we pakken de auto in, vouwen de tent op het dak en stappen in.

Start de auto… geen resultaat, een lege batterij! En nu herinner ik me dat ik de vorige reisdagen het rode charge-lampje heb zien flikkeren. Herman sleept de auto de berg op en van daar af kan ik de auto starten door bergafwaarts te rijden. Ik laat de motor draaien en meet de laadstroom, helemaal niks! Dat betekent dus een kapotte dynamo! Gelukkig is ook hier de hulp weer onder handbereik, Herman pleegt enkele telefoontjes en even later is er een pikipiki met een vervangende dynamo onderweg van Lushoto naar Mambo. Samen met Ali en de pikipiki-driver vervang ik de dynamo en test ik of hij oplaadt. Ondertussen heeft Herman de accuoplader aangesloten zodat we morgenochtend in ieder geval weer kunnen vertrekken. Als alles weer is aangesloten breekt er een enorme bui los, we schuilen in het receptie-gebouw en genieten van het vuurtje dat Marion heeft aangestoken.

’s Morgens vroeg weer oppakken en wegwezen… Helaas, de auto start weer niet, blijkbaar is de accu te weinig opgeladen. Nu trekt Ali ons de berg op en start ik opnieuw door naar beneden te rijden, gelukkig start Milady altijd gemakkelijk! We vertrekken nu echt en nemen de iets minder uitdagende hoofdweg naar Lushoto, ook onverhard maar iets minder kuilen en gaten. Even voorbij Lushoto kan ik geen gas meer geven en ik denk in eerste instantie aan een lege brandstoftank, maar later blijkt een hendeltje van de gaskabel te zijn afgebroken. Ik fix het met een stukje staalstrip en wat ijzerdraad en we kunnen weer verder. Later vinden we een workshop (met een zusje van Milady) waar ik het hendeltje weer laat vastlassen.
Ondertussen heb ik de batterijspanning gecontroleerd en stel ik vast dat de “nieuwe” dynamo het prima doet.

Die avond slapen we in Moshi aan de voet van de Kilimanjaro.

Gert Jan
Volgen Gert Jan:

Ik ben de restaurateur, bouwer, chauffeur en monteur van Milady Landy.
Ik heb deze website gebouwd en schrijf veel van de stukjes.
Ik fotografeer graag, het resultaat kan je bewonderen op deze site.

Email: GertJan@MiladyLandy.nl

Gert Jan
Laatste berichten van

2 Responses

  1. Morten

    Hi
    I would just hear about if you found out about getting your car home? if i is nearby. come and visit us on the farm. in Lephalale

    greeting Morten from DK.

    • Gert Jan
      Gert Jan

      Hi Morten,
      I am stil finding out about shipment, I will send you an email with details when I have them.
      We will look up the farm and see if it fits our travel plan.
      Best regards, Gert Jan and Sonja

Laat een reactie achter