Herinneringen aan 1995

geplaatst in: Afrika 2016, Avonturen, Rwanda | 9

In 1995 maakte ik (Gert Jan) voor het eerst kennis met sub-Sahara Afrika, een herinnering die vandaag in alle heftigheid terugkwam.

Hoe ik kennismaakte met dit deel van het continent was eigenlijk puur toeval. Ik werkte toen ook bij Lievense (nu LievenseCSO) en werd gevraagd of ik naar Tanzania wilde voor een project. In mijn onbezonnenheid/naïviteit zei ik ja en voor ik het wist zat ik op het vliegtuig naar Kigali, Rwanda om in noord-west Tanzania mee te werken aan de engineering van een watersysteem voor de vluchtelingenkampen in Ngara.

Na de kennismaking met een UN-collega in Genève, kwamen we aan op een kapotgeschoten vliegveld van Kigali. We werden in een auto gezet en via Rusumo naar Tanzania gereden. De vluchtelingenkampen in Ngara boden onderdak aan 2 tot 300.000 mensen die de genocide in Rwanda waren ontvlucht, getraumatiseerde mensen die nog dagelijks bang waren voor mogelijke moordenaars van de Intrahamwe.
Ondanks dat werd ik steeds welkom geheten en gastvrij ontvangen.

22501539359_f4431a1e8b_k

22705691570_6ad329ebe9_k

Een onvergetelijke ervaring.

Gisteren en vandaag hebben we mijn herinneringen een nieuw plekje gegeven.

Gisteren zijn we langs de plek gereden waar de vluchtelingenkampen waren gevestigd. Niets herinnert er aan de kampen, d.w.z. tussen de bomen en struiken die er nu weer groeien zie je hier en daar een betonnen fundering. Verder is het nu gewoon platteland met dorpjes en voorzieningen. Alleen het landschap herinnerde me nog aan de missie die ik toen uitvoerde.

img_20161009_110754 img_20161009_110643

Vandaag bezochten we het genocide-museum in Kigali. Hier worden de 250.000 slachtoffers herdacht die in de 100 dagen na april 1994 werden vermoord. Dit is een herinneringsplaats vooral voor de Rwandezen, maar ook voor ons als relatieve buitenstaanders is het een indrukwekkend monument dat we met tranen in onze ogen hebben ervaren. De video van getuigenissen kwam enorm binnen. In de tuin van herinneringen zijn we stil geweest. De muur met namen van slachtoffers was overweldigend. De massagraven, waar resten van de slachtoffers begraven liggen en nog regelmatig nieuwe resten worden bijgezet, doen pijn in hun stille getuigenissen. De tentoonstellingsruimte binnen geeft een indruk van de gebeurtenissen in 1994, wat daaraan voorafging en hoe Rwanda de draad weer opgepakt heeft.

14516395_10208732887057164_5355314916330821743_n 14502894_10208732886657154_2070152811181908498_n

Dit is een bezoek dat we ons steeds zullen herinneren.

Achteraf sprak ik nog met Jean Bosco, de chauffeur die ons vanuit ons verblijf, het Discover Rwanda Youth Hostel, naar het museum en later naar en van het centrum van Kigali bracht. Ook hij is slachtoffer van de genocide, hij overleefde als enige van zijn gezin de slachtpartij, hij was toen 11 jaar oud. Hij vertelt me dat het verdriet met de jaren wel een plekje gekregen heeft en dat vooral de jaarlijkse herdenking van 100 dagen daarin een belangrijke rol speelt. Ik krijg het even koud ondanks de zon die schijnt en met een brok in mijn keel hoor ik zijn verhaal.

Ik heb me dit in 1995 allemaal niet gerealiseerd, zoals ook de tentoonstelling benadrukt, de wereld keek de andere kant op. Ook in Europa vonden historische verschrikkingen plaats, Joegoslavië viel uiteen. Nu kwam alles opnieuw binnen, pffff.

Gert Jan
Volgen Gert Jan:

Ik ben de restaurateur, bouwer, chauffeur en monteur van Milady Landy. Ik heb deze website gebouwd en schrijf veel van de stukjes. Ik fotografeer graag, het resultaat kan je bewonderen op deze site. Email: GertJan@MiladyLandy.nl

Gert Jan
Laatste berichten van

9 Antwoorden

  1. Wim Elbers

    Indrukwekkend Gert Jan, mooi omschreven!

  2. Het raakt me in mijn ziel.liefs Ger

    • Sonja Van den Berge
      Sonja Van den Berge

      Hoi Ger,
      ik vond het heel heftig. Hoop dat jullie veilig thuis zijn gekomen uit Namibië. Ben zeker benieuwd naar jullie verhalen!
      Liefs van Sonja

  3. gonny hendriks

    Hoi Gert-Jan en Sonja. Ik ben weer helemaal bij gelezen.
    Wat maken jullie een mooie avontuurlijke reis. Met veel natuurschoon en beesten.
    Wat de genocide betreft in 1995, dat is verschrikkelijk.
    Verders nog een mooie voortzetting van jullie reis. Milady landy is een volhouder een toppertje.
    Liefs Gonny en Gerard

    • Sonja Van den Berge
      Sonja Van den Berge

      Hoi Gonny en Gerard,
      tof dat jullie van onze avonturen genieten. We hebben het echt heerlijk hier in Afrika.
      Liefs van Gert Jan en Sonja

  4. Jos Schellekens

    Indrukwekkende ervaringen, het maakt al een diepe indruk op mij door het te lezen. Laat staan als je terplekke bent.
    De “oude dame” kraakt nogal eens een keer geloof ik Gert-Jan?

    • Gert Jan

      Maar ja, Jos, je weet het “Krakende wagens lopen het langst”.
      We hebben nu weer even een periode waarin het kraken meevalt, wat regulier onderhoud uitgezonderd.
      Gisteren onverwacht een (te) ruwe weg genomen, ook dat ging prima, Milady doet het prima dus.

  5. Hoi Gert-Jan, wat een indrukwekkend verhaal en deel van jullie reis. Snap dat dit een aparte plek krijgt.
    Liefs Ingrid

    • Gert Jan

      Ja, Ingrid, dit deel van de reis was een doel op zich. Eigenlijk is in Rwanda mijn liefde voor sub-Sahara Afrika begonnen. Erg bijzonder om dan terug te komen in een land dat zo vol is van herinneringen aan de verschrikkingen van de genocide en tegelijkertijd zo vol is van hoop voor de toekomst in de gezamenlijkheid van de verschillende bevolkingsgroepen.

Laat een reactie achter