Mysteries van een Oude Dame

geplaatst in: Afrika 2016, Avonturen, Namibia | 7

Als je rijdt met een oude dame als Milady Landy (een Series Land Rover van 1980), dan zijn er wel eens mysteries die je moet oplossen…

De brandstofvoorziening

Zoals al geschreven in Misère met Milady was er iets mis met de brandstofvoorziening, de voorste brandstoftank schakelde niet goed in. Vooral op weg naar en in Etosha manifesteerde dit euvel zich in alle hevigheid. De voorste tank werkte gewoon niet, dat scheelt toch 45 liter diesel en dus zo’n 350-400km actieradius. Gelukkig hebben we de twee jerrycans op het dak gevuld met diesel en konden we die gebruiken voor reserve.
Het euvel bleek opgelost door het nalopen van de bedrading en het checken van alle contacten.
Nu kunnen we dus weer gewoon beide tanks gebruiken en volop genieten van Etosha National Park.

Nam-2016-08-15_001

Aandrijfas

Op weg van Opuwo naar Epupa, prachtige watervallen overigens, zijn er regelmatig bruggetjes over de riviertjes die er (droog) lopen. De bruggetjes zijn éénrichtingverkeer, dus vooraf word je op z’n Namibies gewaarschuwd met verschillende bordjes, o.a. dat je maar 30 km/u mag rijden.

De Epupa watervallen
De Epupa watervallen

Als ik één keer iets te laat rem, ontstaat er een enorm geratel onder de auto en we komen zo’n beetje in het midden van de brug tot stilstand met een op hoge toeren gierende motor..

Vlug plaatsen Sonja en ik twee gevarendriehoeken bovenaan de afrit naar de brug, zodat we in ieder geval opgemerkt worden.
Ik inspecteer de schade, de aandrijfas blijkt uit elkaar geschoven te zijn en de motor moet iets verschoven zijn, de gaskabel staat helemaal strak. Ik ontkoppel de gaskabel en vervang het boutje door een tie-rap, zo kan ik in ieder geval weer gewoon gas geven.

Ondertussen is er vanuit noordelijke richting een auto aangekomen, ik ren de afrit op om hem te laten stoppen zodat we in ieder geval niet aangereden worden… Ik vraag hem mij weg te slepen, maar bedenk ondertussen dat ik ook in voorwielaandrijving de heuvel terug kan oprijden. Gelukkig lukt dat…

Ook vanuit zuidelijke richting komen er auto’s aan, ik sta niet meer in de weg, dus die kunnen door, maar vertragen wel om te vragen of we hulp kunnen gebruiken. Een auto met een officiële nummerplaat verwijst ons naar de auto achter hem waarin een automonteur zit.
Innocent, de monteur, kruipt met z’n nette kleding (hij is op de terugweg van een uitvaart) met mij onder de auto en constateert inderdaad dat de aandrijfas los is. Ik heb al de bouten van het achterste deel losgemaakt.

IMG_6272

In no time is de as eraf en kunnen we naar Okangwati rijden, daar heeft Innocent een werkplaats. We rijden met een gangetje van 50 km/u verder en komen net voor donker bij de werkplaats aan.

Innocent rijdt even naar huis om z’n werkkleding aan te trekken en ondertussen kan ik de auto opkrikken en het wiel eraf halen. We hebben geconstateerd dat de centerbout van de rechter-achter bladveer verdwenen is. Hierdoor is het rechterachterwiel zeker 10 cm naar achteren geschoven. Dat heeft het uit-elkaar-schuiven van de aandrijfas veroorzaakt…

IMG_6278We werken samen aan het herstellen van dit euvel en Innocent zet ondertussen ook de aandrijfas weer in elkaar zodat we alles weer werkend hebben om een uur of half acht.

IMG_6282

Als alles weer in elkaar zit zetten we de tent op op het terrein van de werkplaats en slapen ’s nachts bij de muziek van de jongeren die blijkbaar in de werkplaats ook een bar hebben.

De volgende ochtend kunnen we onze reis naar Epupa vervolgen…

De achteras

Zoals al eerder verteld, de beide bladveren van de achteras waren al hun centerbouten verloren. Het terrein en de wegen zijn op z’n minst uitdagend en vragen hun tol van Milady.
Naarmate we verder vorderen op onze reis blijkt vooral de linkerachterkant steeds verder door te zakken en hoor ik bij de diepere kuilen een bonkend geluid links achter.

Mijn diagnose is dat de schokbreker het begeven heeft, dus als we in Windhoek aankomen zoek ik een Land Rover specialist op, Jaco Von Weidtz van SJ Motor Spares. Hij komt me een nieuwe set heavy duty shocks op de camping brengen, super service!

Helaas blijkt na het plaatsen van de nieuwe schokbrekers het euvel nog niet voldoende verholpen te zijn, de auto zakt nog steeds door aan de achterkant.
Daarom Jaco maar weer gebeld om een nieuwe set bladveren te bestellen, die hebben het behoorlijk zwaar gehad de afgelopen dagen.
We zijn dus voorlopig nog even aan Windhoek gebonden, de veren moeten met de koerier uit Zuid-Afrika komen en dat duurt tot aanstaande maandag.

Dus…. wordt vervolgd.

Gert Jan
Volgen Gert Jan:

Ik ben de restaurateur, bouwer, chauffeur en monteur van Milady Landy. Ik heb deze website gebouwd en schrijf veel van de stukjes. Ik fotografeer graag, het resultaat kan je bewonderen op deze site. Email: GertJan@MiladyLandy.nl

Gert Jan
Laatste berichten van

7 Antwoorden

  1. A trip with a lot of Challenges but you will get something good in return. ? extra days in Windhoek ?. Take care ?

  2. Potverdrie, wat een geluk dat jij zo handig bent!!!! ?? Hopelijk snel alles goed en zonder pech weer verder! ?

  3. Pff wat een pech. Ik hoop dat ons ritje naar Oostenrijk minder problemen op levert.
    Over 3 weken pak ik de draad weer op.
    is je tand weer wel in orde? Of heb ik deze afloop gemist.
    Morgen laat ik ma jullie verhalen lezen .Ze leeft enorm mee. Leuk hè

  4. Wat vervelend. Hoop voor jullie dat dit de laatste pech is. Wel fijn dat jullie zo goed geholpen worden. Veel plezier!

  5. gerardmulder@ziggo.nl

    wat een verhalen! leuk dat we mee kunnen lezen. Warme groet Gerard en Karin

  6. gonny hendriks

    de Milady heeft het zwaar te verduren. Gelukkig, dat jij er zoveel verstand van hebt pff. Je moet er niet aan denken dat je twee linkerhanden zou hebben.

    groet Gonny

Laat een reactie achter