Reizen door Maasai-land

geplaatst in: Afrika 2016, Avonturen, Tanzania | 5

Van 25 tot 28 november reizen we door Maasai-land, globaal het gebied tussen Arusha en Mwanza (dus de Serengeti ligt er ook nog in, maar daarover later).

Na het Arusha National Park slapen we vlakbij Arusha bij de Meserani Snake Park Camping. Deze camping, het snake park en het Maasai museum zijn opgezet als community project voor de Maasai.

Het geheel wordt al tientallen jaren gerund door een Zuid-Afrikaans stel. We ontmoeten een oude bekende, Timo, die we eerder in Uganda hebben gesproken. Hij is op stap met een hele groep jonge Amerikanen die vanavond Thanksgiving vieren en ons uitnodigen met hen mee te eten, ze hebben véél te veel eten. Een gezellige groep meiden en jongens trouwens.

We breken de volgende ochtend vroeg op en vertrekken richting Lake Natron. Het eerste deel van de weg is mooi geasfalteerd, dit is immers de hoofdweg naar de Ngorongorokrater en de Serengeti. Onderweg zien we verschillende kuddes koeien gehoed door Maasai.

Ook zien we een Maasai Boma (een aantal hutjes rondom een veekraal) waar allemaal mooi uitgedoste Maasai staan te staan.

We gaan van de weg af en worden hartelijk verwelkomd, zij ontvangen wel vaker toeristen zo blijkt later.

We krijgen hun hele programma te zien, een dans, het leven in de hutjes, de sieraden en souvenirs die ze maken, het maken van vuur en het bouwen van de hutjes. Annemarie krijgt haar persoonlijke gids in de boma en Sonja en ik samen ook, wat er in het hutje tussen Annemarie en de Maasai gebeurt vertelt het verhaal niet, maar na die tijd ontvangt ze allerlei berichtjes, haha.

Vanaf Mtowambu is de weg niet langer geasfalteerd richting Lake Natron, maar wat een prachtige landschappen en ontmoetingen krijgen we daarvoor terug!

Als een drager van het roofrack losraakt, word ik geholpen door een langslopende maasai die me helpt de boel weer vast te zetten.

Later blijkt één van de schokdempers achter losgeraakt te zijn, als ik aan de kant sta om de schade te bekijken stopt er een auto waarvan de Maasai-chauffeur, Lepara, direct aanbiedt met te helpen om de schokbreker te verwijderen.

Hij rijdt met een vrouw, Ingrid uit Brussel, ze zijn samen eigenaars van het Maasai Giraf Eco Lodge and Campsite. Geëscorteerd door hun Land Cruiser (die een koelprobleem heeft) rijden we verder naar de campsite waar we ’s avonds vergast worden op een prachtig onweer.

De volgende ochtend rijdt Lepara me voor naar de lokale fundi die zeker weten de auto weer kan repareren. Lepara vertelt dat de fundi, Ali, uit Dar es Salaam komt en hier maasai opleidt als automonteur, hij is dus letterlijk een meester in zijn vak. We spreken vooraf een prijs af voor de reparatie van de schokbrekersteun, de dragers van het roofrack die zijn afgebroken en de extra steunen voor de achterste bladveren. Ali gaat meteen aan de slag waarbij hij inderdaad wordt geassisteerd door een tweetal maasai. Het vastzetten van de houtblokken in de achterste bladveren ziet hij niet zo zitten en hij adviseert me een andere oplossing, twee stukken bladveer worden tussen de achterste veerhanger bevestigd met een stalen beugel en rubber band. Zo is Milady weer klaar om de Serengeti te ondergaan.

We slapen nog een nachtje bij Ingrid en Lepara en vertrekken vervolgens richting Kleins Gate, de noordoost gate van de Serengeti. Gisteren heb ik bij de garage Ruth ontmoet, zij gaf ons nog het adres van een secondary school die als neveninkomsten een campsite beheren. Deze school, de Emanyata Secondary School is gevestigd in Ololosokwan village vlak bij de ingang van de Serengeti. Het bleek even zoeken te zijn, maar de ontvangst is allerhartelijkst en we kunnen op het erf van de school onze tent opzetten, de campsite is nu niet echt in gebruik, het is laagseizoen.

De volgende ochtend worden we nog verwelkomd door het schoolhoofd, Oledaniel, een masaai die heeft doorgeleerd en zelfs al een keer in Nederland is geweest. Hij vertelt vol enthousiasme over de ontwikkeling van de school en wat deze voor de omgeving heeft betekend. Als we de tent opbreken, we willen immers vroeg de Serengeti in vandaag, helpt hij ons mee het grondzeil schoonmaken.

Gert Jan
Volgen Gert Jan:

Ik ben de restaurateur, bouwer, chauffeur en monteur van Milady Landy. Ik heb deze website gebouwd en schrijf veel van de stukjes. Ik fotografeer graag, het resultaat kan je bewonderen op deze site. Email: GertJan@MiladyLandy.nl

Gert Jan
Laatste berichten van

5 Antwoorden

  1. Wat n prachtige foto’s en mooi verhaal is dit weer.
    Het is niet alleen mooi land er wonen ook mooie mensen.
    Wat n Geweldige reis maken Jullie zeg.
    Geniet er maar van!!
    Het is zo weer voorbij. Xx

    • Sonja Van den Berge
      Sonja Van den Berge

      Hoi Lia, bedankt voor je reactie en leuk dat je ons zo trouw blijft volgen. Nog een paar weken Zuid-Afrika en dan zijn we weer thuis. Succes met repeteren voor de show! Liefs van Sonja (en Gert Jan)

  2. Annemarie

    Dat ik hier een stukje van mee heb mogen maken was waanzinnig bijzonder en uniek! Mooi land, mooie, pure mensen en…. mooie lieve, gekke familie, Gert Jan en Sonja genieten met volle teugen van hun avontuur in Afrika, daar heb ik enorm van genoten ;))

  3. Jullie zijn toch wel zeer gedreven mensen. Chapeau!!

    • Sonja Van den Berge
      Sonja Van den Berge

      Dank je. Dat is niet zo moeilijk hoor in zo’n prachtig continent!

Laat een reactie achter