Rijden door Kenia

geplaatst in: Afrika 2016, Avonturen, Kenia | 5

Een blog over het rijden door Kenia, want dat is wat we vooral gedaan hebben.

Er volgen nog blogs over het babyhome in Rangala en de Baja-school in Rambulla.

Op 22 oktober rijden we Kenia binnen via de grensovergang in Busia. Omdat we al redelijk wat ervaring hebben met Afrikaanse grensovergangen houden we bereidwillige mannetjes zoveel mogelijk op afstand… Dat wil zeggen, de man die ons een verzekering wil verkopen blijft ons achtervolgen en aan het eind van de officiële procedure gaan we met hem mee om de verplichte aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten. We kunnen nog afdingen van $50 tot $45 maar dat is wel de limit.

img_7853Ondanks de waarschuwing vooraf dat de wegen minder zouden zijn dan in Uganda, blijken de wegen in Kenia vrij goed al is de weg van Busia naar Kisumu wel smal en komen we talloze verkeersdrempels tegen. Zo’n beetje elk dorpje – zo noem ik 10-15 huizen maar – heeft z’n eigen road humps, eerst drie of vier lage kort achter elkaar en dan één hoge waar je met een gewone luxe auto alleen maar schuin overheen kunt. Na het dorpje is het weer van hetzelfde laken een pak. Ik moet eerlijk zeggen, dit werkt wel beter dan een bord met 50 km/h erop! De meeste roadhumps zie ik gelukkig, of Sonja waarschuwt me als er één aankomt, Helaas is er zo nu en dan één zo goed verstopt dat we de veren en schokbrekers van Milady goed op de proef stellen. Één drempel zie ik echt over het hoofd en alle vier de wielen raken even los van de grond. Gelukkig zit alles goed vast….

img_7854De dagen vullen zich als vanzelf met kilometers op de Keniaanse wegen. Een enorme afwisseling van wegsoorten, landschappen en in de loop van de dagen ook een behoorlijke wisseling van klimaten.

img_7878We beginnen in westelijk Kenia met regen en klamme nachten. Onderweg klaart het wel op maar daalt ook de temperatuur naar ’s nachts pyjama’s en een zomerdekbed. Als we in Mombassa aan de kust aankomen, is het weer warm en zijn we blij dat we in onze tent kunnen slapen, dan waait er tenminste nog een windje door.

img_7902Verdere hoogtepunten van de wegen zijn de volgende.

De weg van Nairobi naar Mombassa

Via forums ben ik al gewaarschuwd voor deze weg maar ja, in Uganda sprak ik Douglas en die zei dat het wel meeviel.

Nou, Nee, het valt niet mee.

Dit is echt de drukste doorgaande weg die ik ooit heb gereden en 80% van het verkeer bestaat uit vrachtwagens en bussen, touringcars dus. En die halen elkaar in! En dat op een tweebaansweg! Echt, zo nu en dan moet ik vol in de remmen of uitwijken naar de berm die soms verhard is, maar vaak ook niet!

img_8051De weg is zo’n 500 km lang en je kunt je dus voorstellen hoeveel vrachtwagens je dan tegenkomt. We hebben gelukkig besloten Nairobi te vermijden en komen zo bij Machakos pas de weg op, het regent pijpenstelen en m’n remmen werken slecht…

Slecht werkende remmen

In Machakos hebben we geluncht, samosas en friet. Als we de stad binnenrijden, begint het te regenen en niet zo’n klein beetje ook. De straten staan blank en ik ben wát blij dat ik de dag ervoor de ruitenwissers gefikst heb. Als we vertrekken blijkt dat Milady amper remmen heeft, in eerste instantie wijt ik dat aan de nattigheid, maar als de zon er weer doorkomt (op de weg van Nairobi naar Mombassa) blijkt het remmen niet beter te gaan… Als ik de auto aan de kant zet, staan er in een oogwenk een drietal mannen bij de auto die me wel willen helpen, Ze constateren dat de remleiding linksvoor is losgekomen en dat er een aantal bouten van de stuurkogel moeten worden vastgezet.

img_7908Dat wordt gefikst en we kunnen weer verder. Helaas merk ik dat er nog steeds niet veel remdruk is en we stoppen bij een motel aan de kant van de weg.

Het motel blijkt een soort boerderij met een bar te zijn waar ze ook kamers hebben, best aardig. Helaas weet ik bij het opdraaien op het erf de geparkeerde tractor niet te vermijden, resultaat, een deuk in het spatbord en een lampbeschermer in stukken.

img_8022We kunnen onze tent opzetten en er wordt een fundi (monteur) geregeld voor de volgende ochtend. Hij komt al even kennismaken en we spreken af voor de volgende ochtend om 8 uur.

Als we net ons ontbijt hebben klaargezet is James er al, 7:50 uur. Hij is geen echte Afrikaan maakt hij ons wijs…

img_7913Samen met hem beginnen we aan de remmen, hij neemt de voorste remschoenen mee om de lining te laten vervangen. Verder stelt hij alle remmen opnieuw goed af en fikst opnieuw een lekkage linksvoor. Ook constateert hij dat de hoofd-remcylinder echt aan vervanging toe is, hij drukt me op het hart daar in Mombassa werk van te maken.

De deuk in het spatbord repareer ik zelf, provisorisch en de lampbeschermer neemt James mee om te laten lassen.

img_8043We rijden door naar Mombassa met redelijk goede remmen en de volgende dag gaan we de stad in om een nieuwe hoofd-remcylinder te zoeken. Een originele is niet te vinden, maar we vinden een goede vervanging van Britparts waarvoor de fittings van de remleidingen moeten worden vervangen. Ook daarvoor vinden we een workshop. Zo kan ik met een tas vol nieuwe onderdelen terug naar de Tulia Mombassa Backpackers waar we verblijven. Een uurtje sleutelen en de remmen werken weer als nieuw!

Police checks

Zo’n beetje elke 10-20 km staat er een bordje langs de weg met “Police Check” en inderdaad negen van de tien keer staan er agenten te controleren. En tja, ze vinden onze auto reuze-interessant, buitenlands nummerbord en zo’n oude auto…

Gelukkig blijft het steeds bij een praatje over de auto, de stickers op de auto van Gutz Foundation of gewoon hoe het met ons gaat en waar we naartoe gaan, hakuna matata (geen probleem).

Taxibusjes, tuktuks en motortaxi’s

Onze laatste dag in Kenia voert ons langs de kustweg van Mombassa naar de Tanzaniaanse grens. Onverminderd zijn ook daar weer road humps, taxibusjes, motortaxi’s, tuktuks en vrachtwagens en alles wil elkaar inhalen.

img_8102 img_8088 Overigens zijn die taxibusjes – met 14+ passagiers – en motortaxi’s – met tot 3 passagiers achterop – een regelmatig terugkerend verschijnsel in dit deel van Afrika en ze zijn onverminderd brutaal in het verkeer. Het vraagt de nodige concentratie om ongeschonden door dit verkeer te bewegen, maar dat lukt…

Gert Jan
Volgen Gert Jan:

Ik ben de restaurateur, bouwer, chauffeur en monteur van Milady Landy.
Ik heb deze website gebouwd en schrijf veel van de stukjes.
Ik fotografeer graag, het resultaat kan je bewonderen op deze site.

Email: GertJan@MiladyLandy.nl

Gert Jan
Laatste berichten van

5 Responses

  1. Diana

    Wat schrijf je toch heerlijk Gert! N genot om te lezen, nou ja, afgezien van de Mylady’pech’ dan!
    Jullie hebben al aardig wat Fundi’s versleten?
    Wat n prachtige kleurrijke plaatjes heb je weer toegevoegd
    ??
    Fijne reisvoortzetting ?

  2. Wim Elbers

    Wat een prachtig verhaal weer!
    Dankjewel dat we op deze manier kunnen meegenieten van jullie avonturen.
    Jullie hebben wel lef hoor op die gevaarlijke wegen!
    Avontuurlijke voortzetting!

  3. Corry

    Weer n mooi verhaal. Succes in Tanzania. Veel plezier samen met jullie dochter.

  4. gerardmulder@ziggo.nl

    Wat leuk om te lezen warme groet van Gerarden karin

    • Sonja Van den Berge
      Sonja Van den Berge

      Hoi Karin en Gerard, mooi dat je van onze avonturen geniet. Liefs van ons.

Laat een reactie achter