Treurig Zimbabwe

geplaatst in: Afrika 2016, Avonturen, Zimbabwe | 0

Met een korte tussenpoos voor kerst, reizen we van 19 tot 31 december door een treurig Zimbabwe.

Niet dat we die treurigheid erg intens ervaren hebben, maar in alles dat we meemaakten klonk die wel door, vooral in één uitspraak. We wensten vlak voordat we voor kerst naar Tanzania zouden vliegen de parkeerwachter bij de supermarkt een vrolijk kerstfeest. Zijn antwoord was: “Ik vier geen kerst, daar is geen geld voor”. Toen moesten we wel even slikken.
Ook viel ons op dat bij de banken lange rijen wachtenden stonden, echt honderden mensen. Bij navraag bij een taxichauffeur vertelde hij dat je in één keer maar maximaal 50 dollar op kunt nemen, er wordt met Amerikaanse dollars betaald, en dat je maar moet afwachten of er sowieso wel geld in de bank is.

Zimbabwe is overigens prachtig, mooie natuur, vriendelijke mensen maar wel duur, zelfs voor ons westerlingen. Dat wil zeggen aanmerkelijk duurder dan de omliggende landen. Ook de regelmatige road blocks waarbij de politie duidelijk de opdracht heeft om te plukken maken het rijden duur. Ik heb gelukkig maar één keer een boete gehad, voor een onveilige band over de motorkap, USD 20…

Onze eerste overnachting is bij Lake Kariba in het noorden. Naar verluidt is dit het grootste stuwmeer van Afrika en het voorziet grote delen van zowel Zambia als Zimbabwe van stroom en drinkwater.
De camping, Warthogs Bushcamp, is pal aan het meer gelegen en wordt regelmatig bezocht door olifanten en nijlpaarden. In dit regenseizoen zijn de dieren ver weg, er is genoeg te drinken en te eten in de omliggende wouden. We zijn de enige kampeerders en speciaal voor ons wordt er een nachtwaker opgetrommeld om de boel in de gaten te houden. We drinken een paar biertjes in de bar en koken ’s avonds ons eigen potje, de kok is vrij vandaag.

We staan bijtijds op en besluiten, na een bezoek aan een paar campings en lodges verderop aan het meer, door de rijden naar de Chinoyi Caves waar ook een campsite is.
Het is een heerlijke kampeerplek met veel ruimte en prima toilet en douche voorzieningen, helaas wordt voor ons, als enige kampeerders geen warm water gestookt. We nemen een biertje in het naastgelegen hotel en maken ’s avonds weer ons eigen eten.

De volgende ochtend bezoeken we de grot, als kampeerders krijgen we een flinke korting , we betalen nu $6 totaal terwijl we anders zo’n $10 pp zouden betalen. ’s Middags en ‘s avonds hebben we al verschillende mensen de grot in zien gaan, ook met duikuitrusting, we zijn dus benieuwd.

Onze niet zo hoog gespannen verwachtingen, we hebben weleens meer een grot gezien, worden vér overtroffen. Het water blijkt inderdaad héél erg blauw te zijn en enorm helder en de stilte wordt alleen verstoord door de wind en de vleermuizen ondanks de vlakbij gelegen hoofdweg. Het pad naar de grot toe is prima aangelegd, al mist er hier en daar wel een spijl van het hek of is er een traptrede niet helemaal recht. Dit is echt een aanrader voor iedereen die door Zimbabwe reist!


We reizen verder naar Harare en checken in bij It’s a Small World Backpackers waar één plekje is voor de auto met daktent, we hebben geluk.
’s Avonds ontmoeten we Wilma en Richard  die met een huurauto (Volkswagen Polo) 6 maanden door zuidelijk Afrika reizen. Later voegt zich nog een jong stel bij ons die min of meer toevallig in Zimbabwe zijn verzeild, zij doen freelance marketingwerk voor diverse NGO’s in Afrikaanse landen, zijn net daarmee begonnen en vol inspiratie en ambitie, leuke enthousiaste mensen!

Op donderdag 22 december vieren we Sonja’s verjaardag uitgebreid,
eerst een lekkere lunch bij Mugg and Bean
en ’s avonds een uitgebreid diner bij Amanzi. De foto’s spreken voor zich…



Op vrijdag bezoeken we het Lion & Cheetahpark waar ik een nieuwe vriend maak.


’s Avonds vliegen we naar Das es Salam om Kerst te vieren met de kinderen.

Milady is ondertussen geparkeerd op de binnenplaats van de Backpackers en haar vinden we bij terugkomst in de nacht van 28 op 29 december weer ongeschonden terug. We slapen die nacht lekker binnen, in onze eigen kamer.

We staan bijtijds op en reizen door naar de campsite bij de Great Zimbabwe National Monument. Het is droog als we de tent opzetten en we kunnen niet voorkomen dat een aapje onze bananen uit de auto pikt.

Als we ons eten ophebben, of eigenlijk tijdens het eten, begint het te regenen en het houdt de hele nacht niet meer op, alle was die we net hebben gedaan is kletsnat. Gelukkig houdt de tent het wel in de regen dus kunnen we droog slapen.

’s Ochtends doen we een guided tour van de ruïnes, onze gids Teach, hij was in een vroeger leven leraar geweest, kan honderduit vertellen over de historie van de site, het land en de bevolking. Uit zijn verhaal spreekt ondanks de treurige huidige politieke toestand, toch een oprechte trots voor zijn land en volk, mooi om te ervaren.


Als we terugkomen bij de auto blijkt die niet te starten, maar gelukkig kan ik hulp krijgen van de parkwachters die toevallig net langskomen met hun Toyota pickup. Later in Zuid Afrika blijkt dat er een kortsluiting zit in de draad van de dynamo naar de accu’s…

We kunnen de middag weer rijden en bereiken de campsite van The Lion & Elephant Motel mooi voor het donker. Ergens in een hoekje van de tuin staan, eerlijk is eerlijk, Sonja ziet ze eerst, twee volgens mij Series I Land Rovers te verroesten. Helaas is de eigenaar niet aanwezig anders was ik misschien zo vrij geweest een bod te doen…


Op zaterdagochtend rijden we Zuid Afrika binnen via de Beitbridge grenspost, de kosten, alles bij elkaar 9 USD.

Gert Jan
Volgen Gert Jan:

Ik ben de restaurateur, bouwer, chauffeur en monteur van Milady Landy. Ik heb deze website gebouwd en schrijf veel van de stukjes. Ik fotografeer graag, het resultaat kan je bewonderen op deze site. Email: GertJan@MiladyLandy.nl

Gert Jan
Laatste berichten van

Laat een reactie achter