Matthijs en Elke hebben ons uitgenodigd om bij hun sneeuwhotel te komen kijken. We ervaren de opbouw van één van de sneeuwkoepels en de creatie van de ijssculpturen. Ik help zelfs een handje mee bij de bouw van de koepel. Op onze laatste dag maken we kennis met de Sami-cultuur en rijden we op een rendierslee.
We verblijven 3 dagen bij Elke en Matthijs thuis. Fijn om een paar nachten in een echt bed te slapen in een warm huis. De laatste dagen was het ’s nachts steeds kouder dan -15°C met uitschieters naar -25°C.
De Tromsø Ice Domes
Matthijs, een goede vriend van onze zoon Michiel, en zijn vriendin Elke runnen de Tromsø Ice Domes. Dit is een winter-belevenis-locatie waar je in hartje winter in een sneeuwhotel kunt verblijven. Maar ook kan je activiteiten ondernemen zoals hondenslede en rendierslede rijden, crossen met een snowmobile of sneeuwwandelen of langlaufen.
Een eerste indruk
Als wij aankomen zijn de activiteiten net opgestart. De hondensleden rijden af en aan, de sneeuwscooters staan klaar en de rendieren staan te trappelen in hun winterverblijf.
Matthijs heeft met z’n mensen ijs aangevoerd voor het maken van de ijssculpturen en ze werken met groot materieel om sneeuw voor de sneeuwkoepels te produceren en te verplaatsen.
De artiesten zijn begonnen met het beeldhouwen van dierenfiguren uit de blokken ijs.
Met Matthijs maken we een rondje over het terrein van de Tromsø Ice Domes.
Het is mooi om te zien hoe Matthijs en Elke op deze avontuurlijke locatie hun draai gevonden hebben. Hoe ze samen met hun medewerkers, met hard werken, voor hun gasten een unieke belevenis weten neer te zetten.
De bouw van de koepels
Als we klaar zijn met de tour over het terrein moet de “ballon”, die als basis voor de sneeuwkoepel moet dienen, op z’n plaats worden gebracht. Daar kunnen alle beschikbare handen bij worden gebruikt, dus ik help graag een handje mee. Het is koud (zeker -15°C), dus even lekker fysiek actief zijn is prima.
De graafmachines hebben ondertussen een plekje vrijgemaakt voor de eerste sneeuwkoepel en we verankeren deze op z’n plaats.
Als de ballon op z’n plaats ligt moet deze worden opgeblazen. Dat duurt de hele nacht, dus het werk ligt verder even stil.
De volgende dag wordt de bekistingswand rondom de ballon opgesteld. Twee poorten dienen voor de in- en uitgang van de koepel.
Als de bekistingswand staat en de ballon is mooi vol opgeblazen kan het aanbrengen van de sneeuw beginnen. Een tractor-sneeuwploeg met aangepaste spuitmond blaast de sneeuw op de koepel en stap voor stap schuift de bekisting omhoog.
Tot de sneeuw het dak van de koepel afdekt.
Als we na 3 dagen vertrekken staat de eerste koepel met daarbij een trotse crew.
Nog twee grote koepels te gaan en dan nog 6 kleinere koepels voor de slaapkamers, het is nog heel wat werk.
De ijssculpturen
Als we aankomen zijn de ijsbeeldhouwers net begonnen met hun eerste ijsfiguren. Het is de bedoeling dat het hele ijshotel aan de binnenkant wordt aangekleed met scènes van het poolleven. In de grote ontvangstkoepel komt een Vikingschip met Vikingen met schilden van ijs. In de verbindingscorridors tussen de sneeuwkamers en de grote centrale koepels komen scènes met dieren, poolvossen en ijsberen die achter konijnen en hazen aanzitten. Het wordt een hele belevenis!
Uit de ijsblokken beeldhouwen de artiesten de mooiste creaties. We staan met verbazing te kijken hoe ze in de poolkoude met de grootste precisie en vakmanschap hun werk doen.
Samicultuur en de rendierenslede
Op onze laatste dag bij Elke en Matthijs kunnen we mee met een groepje om kennis te maken met de Samicultuur en een ritje te maken met een rendierenslede.
Onze gids Carolina, een jonge Sami-vrouw van 20, wijdt ons in in de Samicultuur.
Zij vertelt dat haar familie – vader, moeder, broers, zussen, ooms, tantes, neven, nichten – een kudde rendieren bezit van enkele duizenden exemplaren. De familie verplaatst ze in de zomer naar de vruchtbare, onbewoonde delen van Noors Lapland. In de winter verzorgen ze de dieren dichter bij huis. Ze worden geslacht (voor eigen gebruik) en verkocht voor consumptie en handel. Van de dieren wordt alles gebruikt, vlees voor consumptie, de vacht voor het leer, zelfs de botten en andere “restproducten” krijgen een bestemming.
Ieder rendier heeft een eigenaar, zo heeft Carolina enkele rendieren in haar bezit. Elk dier is geoormerkt, met sneden in het linkeroor voor de eigenaar en sneden in het rechteroor voor de familie.
Bij het verplaatsen van de rendieren tussen zomer- en winterverblijf wordt de hele familie opgetrommeld en krijgt een taak. Sommigen gaan op zoek naar de dieren, tegenwoordig zelfs met drones. Anderen gaan met sneeuwscooters of quads de bergen in om de dieren samen te brengen. Bij het verplaatsen van de dieren leggen de Sami vele honderden kilometers af. Soms gaat dat over fjorden of meren, bevroren in de winter, met de ferry in de zomer.
De kleding van Carolina is traditioneel, ze laat ons zien wat de klederdracht van haar moeders familie en van haar vaders familie is.
Haar schoenen zijn van rendierhuid.
Na alle toelichtingen maken we een ritje met de rendierslede. Sonja mag helpen met de dieren naar buiten te brengen.
Hoi Gert-Jan en Sonja,
Wat geweldig al die belevenissen van jullie! Wat is Scandinavië toch mooi!
En wat is het leuk, dat Gert-Jan nog heeft mee kunnen helpen aan de opbouw van de koepels!
Prachtige ijssculpturen en een supermooie ervaring met de cultuur van de Sami! Ook erg leuk, dat Sonja de rendieren mee naar buiten mocht brengen. Je wordt gestimuleerd door jullie om ook een reis naar het hoge Noorden te gaan ondernemen. Maar dan moet ik eerst met pensioen! Dus wie weet over 1 jaar? Bedankt voor jullie mooie reisverhalen en nog veel plezier!