Griekenland, de ontmoetingen met mensen onderweg zijn voor ons een belangrijk doel van onze wereldreis. In deze blog delen we onze ervaringen met de ontmoetingen die we in Griekenland hebben.
De reizigers
Veel contacten zijn vluchtig, ontmoetingen zijn kort, ook in Griekenland. We maken als reizigers onder elkaar een praatje en wisselen onze reiservaringen uit. Dan gaan we weer verder op weg, met nieuwe inspiratie en verse tips voor de rest van onze reizen.
Soms ontmoeten we medereizigers waarmee we een klik hebben. We trekken een paar dagen op, drinken een kop koffie of een biertje en kunnen urenlang bomen over ons leven als reizigers of de andere dingen die ons bezig houden. Die klik ondervinden we vooral met mede-overlanders, mensen die van reizen hun leven gemaakt hebben, soms tijdelijk, soms voor langere tijd.
Plaatselijke bewoners
Ontmoetingen met de plaatselijke bewoners in Griekenland zijn, vooral in dit winterseizoen, schaars. Wel valt ons op dat veel Grieken in de “hospitality business” tegenwoordig goed Engels spreken, dat was 20 jaar geleden wel anders.
In de kleinere dorpjes, meer in het binnenland, zijn mensen wel nieuwsgierig naar ons als reizigers. Vooral omdat er niet zoveel reizigers zijn in dit winterseizoen valt onze auto extra op en zijn mensen gauw geneigd hun hand op te steken of een praatje te maken. Veel verder dan een praatje komt het meestal niet en dat is prima. Ook speelt in het binnenland de taalbarrière een grotere rol en moeten we ons vaak behelpen met handen en voeten, of Google Translate.
De bijzondere Griekse ontmoetingen
Een aantal van onze Griekse ontmoetingen willen we niet onbenoemd laten. Deze mensen hebben een mooie bijdrage geleverd aan onze bijzondere reis door Griekenland, door hen zullen we Griekenland blijven herinneren.
Angelo
We ontmoeten Angelo in Olympia. Het is een zonnige dag en er zijn weinig mensen aanwezig bij de archeologische vindplaats. Een Amerikaanse docent met z’n assistente is hoorcolleges aan het opnemen en vertelt de spannendste verhalen in z’n camera.
Bij (24) op onderstaande kaart, de Phideas werkplaats en de paleochristelijke basiliek ontmoeten we Angelo met z’n ploeg archeologen.
Angelo vertelt enthousiast over zijn werk, in vloeiend Engels met zo nu en dan een Frans woord ertussen. Hij is blij dat hij weer in Griekenland aan het werk is, na jaren in Canada en Frankrijk gewerkt te hebben, als archeoloog.
De opgraving waar nu aan gewerkt wordt heeft als doel de paleochristelijke basiliek zodanig te herbouwen dat de vorm beter herkenbaar wordt. Er zijn veel elementen van de basiliek bewaard gebleven waardoor deze herbouw goed mogelijk is.
Angelo is erg bevlogen over zijn werk en vertelt honderduit over de huidige werkzaamheden en de plannen die nog gerealiseerd gaan worden, hier in Olympia.
Als we hem vragen of hij nog tips heeft voor onze verdere rondreis door Griekenland, komt hij met een hele opsomming van diverse archeologische sites en andere interessante, vooral historische plaatsen. Angelo reist in de daaropvolgende weken nog intensief met ons mee en we hebben regelmatig contact via de whatsapp.
Martin
Op de parkeerplaats bij de tempel van Apollo Epicurius ontmoeten we Martin. Eigenlijk zijn we elkaar onderweg naar de tempel al een paar keer tegengekomen, blijkbaar hebben we ongeveer dezelfde route genomen vanaf Olympia.
Als wij aan het eind van de dag aankomen is de toegang naar de tempel afgesloten en hebben we net besloten om hier, op de mistige parkeerplaats, de nacht door te brengen, als Martin komt aangereden. Hij rijdt in een omgebouwde schoolbus voor 15 kinderen. De inbouw is basic, maar prima te doen voor hem en zijn hondje. Z’n echtgenote heeft ervoor gekozen deze reis niet mee te maken.
Martin nodigt ons uit voor een kop koffie en thee en we wisselen reisverhalen uit. Hij heeft veel gereisd met de motor, maar kiest er nu voor om met de camperbus op reis te gaan. Hij vertelt ons dat hij steevast om een uur of 5 wakker is en dan eruit gaat voor een wandeling.
De volgende ochtend zeggen we elkaar gedag en goede reis. Martin heeft al een rondje over de site gemaakt, wij gaan na ons ontbijt.
Carol
We hebben ons ingeschreven bij WorkAway, een organisatie die reizigers koppelt aan plaatselijke bewoners die werk aanbieden in ruil voor onderdak en eten.
Op het schiereiland Mani hebben we een voor ons geschikt adres gevonden. Een Française die in ruil voor wat werk in de tuin en aan het huis, een studio aanbiedt. We hebben afgesproken om halverwege december bij haar te arriveren, op donderdag of vrijdag.
Donderdag besluiten we in de ochtend om in één keer door te rijden naar Marmari en sturen we Carol een berichtje: “we will arrive today”. In de loop van de middag arriveren we inderdaad op het afgesproken adres. Alleen geen Carol, het hondje slaat wel aan, maar Carol laat zich niet zien. Na verloop van tijd laat ze zich toch zien, met een slaperig hoofd en veel excuses. Ze heeft ons berichtje over het hoofd gezien en dacht dat we morgen pas zouden komen.
Even later zijn we geïnstalleerd in de studio, onder haar appartement. Een mooie ruime kamer met klein badkamertje en een keukentje is ons verblijf voor de komende tijd.
Carol leren we de volgende dag beter kennen als een vrolijke babbelaar, ze is blij dat we in het Frans met haar kunnen converseren. Ze vertelt ons over haar leven als artiest, vooral in het circus en theater. Wij delen onze avonturen met haar en hebben aan haar een geïnteresseerde luisteraar.
Naast het werk in de tuin en schilderwerk aan meubilair, brengen we veel tijd met elkaar door, maar hebben we ook tijd voor onszelf in onze privéruimte. Op Sonja’s verjaardag kookt Carol uitgebreid voor ons en feesten we met muziek, bubbels en vrolijke en diepgaande conversatie. De WK-wedstrijd van Frankrijk tegen Argentinië kijken we samen en we juichen samen voor Frankrijk (dat eerder Nederland verslagen heeft). Helaas verliest ook Frankrijk van Argentinië, maar hierdoor wordt onze gezellige ambiance niet verstoord.
Al met al hebben we het heerlijk met Carol en geeft ze ons de zekerheid dat we met WorkAway meer interessante mensen gaan tegenkomen.
Wilma en Marcel
Als we een plekje hebben gevonden op de camping in Leonidio besluiten we dat we hier wel een paar dagen kunnen blijven. Het is bijna Kerst en we verdienen wat rust na ons harde werk bij Carol.
Op kerstochtend vind ik een reactie in de mailbox van MiladyLandy: “Zin in een kerstborrel? We staan vlakbij aan het strand 😇. Happy Travels Wilma & Marcel (witte Mercedes Vario)“.
We gaan op zoek naar de Mercedes-bus en vinden Wilma en Marcel aan de ochtendthee op hun terras in de schaduw.
De beloofde borrel volgt later en we raken maar niet uitgepraat over onze gemeenschappelijke passie, het reizen. Wilma en Marcel reizen al lange tijd, met verschillende voertuigen zijn ze op de meeste continenten al geweest, daar kunnen wij nog wat van leren.
Marcel is baggeraar en projectmanager en Wilma jurist, ze werken beiden vooral online, een aantal dagen in de week. De andere dagen genieten ze van het reizende leven, vooral in zonnige streken.
Een aantal borrelsessies later is het oudejaarsavond en vieren we samen het oude en het nieuwe jaar met mijn traditionele oliebollen, een gezamenlijk gemaakte maaltijd en een flesje bubbels en zo.
We hebben het uiterst gezellig samen en lachen wat af met z’n vieren.
Grigor en Laura
Tijdens, of eigenlijk net na de jaarwisseling komen Grigor en Laura ons gelukkig nieuwjaar wensen. Zij zijn onze buren op de camping in Leonidio en zijn uit Bulgarije gekomen om hier in de buurt een weekje te klimmen. Zij delen hun raki met ons en wij delen onze reisverhalen.
De volgende ochtend deelt Grigor met Sonja een aantal interessante plekken in Bulgarije. Ze spreken af in contact te blijven voor als we door Bulgarije reizen.
Mevrouw Meli
Als we vanuit Leonidio de bergen inrijden stoppen we in het dorpje Kosmas voor de lunch. Het dorpje is hoog gelegen, boven 1.000 meter, en op de terrassen is het fris. We vinden een tentje waar we binnen bij de haard onze sandwich met een kopje koffie/thee kunnen nuttigen.
Na de lunch gaan we op zoek naar yoghurt en komen we terecht in het winkeltje van “Mevrouw Meli”. Zij, een typisch Griekse vrouw van ruim boven de 70, runt het winkeltje waar ze diverse koekjes en andere baksels verkoopt. Wij halen ons beste Grieks uit, want Mevrouw Meli spreekt niks anders en dat doet ze graag, spreken. En op luide toon, is ze doof? Of denkt ze dat we haar beter verstaan doordat ze luid spreekt? We bestellen wat baksels, koekjes en iets met honing en ze laat ons enthousiast zien wat ze nog meer in de aanbieding heeft. Dat en dat en dat en natuurlijk “MELI” (honing). Keihard en op scherpe toon probeert ze ons te overtuigen dat we toch vooral ook MELI moeten kopen.
Nog dagenlang kunnen we lachen om Mevrouw Meli en nog als we ergens honing te koop zien, herinneren we elkaar, keihard en op scherpe toon: MELI.
René
Zoals overal op onze reizen worden we gevolgd door lokale Land Rover bezitters. De Land Rover gemeenschap is overal erg hecht en ondersteunend. Al verschillende keren zijn we door mede-Land Rover bezitters aangesproken of digitaal benaderd. Daar hebben we steeds goede herinneringen aan.
René Konijnenberg stuurt ons een berichtje via Facebook als we in Mani zijn. Hij geeft allerlei tips voor ons verblijf in “De Mani” en onze verdere reis naar het noorden van Griekenland. Als we ons even verdiepen in zijn Facebook-profiel zien we dat hij een eigen reisorganisatie runt, Hellas Travel Designers. Hij heeft al tientallen jaren Griekenland-ervaring en inspireert ons met z’n veelzijdige tips. Van mooie stranden tot gezellige restaurantjes en uitdagende onverharde pistes, René weet ze allemaal te vinden en deelt ze graag met ons.
Op het strand van Polemarcha in de buurt van Epidavros nodigt René ons uit om gezamenlijk te barbecueën. We hebben een gezellige avond, mede dankzij het kampvuurtje en de lekkere hapjes die we gezamenlijk klaarmaken. Het vuurtje, de wijn en onze gezamenlijke passie, het reizen met de Land Rover Defender zorgen voor veel verhalen en een rijke uitwisseling aan ervaringen.
De volgende ochtend spreken we af in Oud-Epidavros op een terrasje om vervolgens naar het theater van Epidavros te rijden. René heeft allerlei weetjes over de omgeving en na een koffietje op het terras rijden we gezamenlijk, over veelal onverharde wegen, naar het beroemde theater van Epidavros.