Israël (1) | Verrassend land

Na onze overtocht vanuit Turkije verkennen we uitgebreid het noorden van Israël. Wat een verrassend land, we vallen van de ene verbazing in de andere, de betoverende landschappen, de rijke historie met de Bijbelse achtergrond, maar vooral de openheid van de Israelis maakt een diepe indruk op ons.

Tel Aviv

Op 12 september om 01.00 uur landen we in Tel Aviv. Met de taxi rijden we naar het appartement van Nili en Hanan. Nili is een vriendin van onze Suzanne uit de tijd van Tanzania. Zij heeft ons haar appartement aangeboden als onderkomen in Giv‘atayim, een voorstad van Tel Aviv. Super lief en fijn voor ons. Om 02.00 kunnen we eindelijk naar bed en morgen gaan we Tel Aviv verkennen en natuurlijk Nili weer terug zien sinds 2015.

We slapen uit en gaan dan op zoek naar een plek waar we de OV-kaart die we van Hanan te leen hebben, kunnen opladen. Na heel wat gediscussieer in het Hebreeuws lukt het uiteindelijk de kaart met 50 sjekel op te waarderen. De dames spreken praktisch geen Engels maar gelukkig is Carla er. Zij is klant, spreekt goed Engels en helpt ons verder met het uitzoeken van de route naar Tel Aviv. Ze begeleidt ons naar het metrostation dat blijkbaar nog maar een maand geleden in gebruik is genomen. Carla vertelt ons dat ze zelf nog maar 2 keer gebruik heeft gemaakt van de metro. Hij ziet er ook nog spic en span uit. Zo komen we terecht in het oude centrum van Jaffa.

Tel Aviv is amper een eeuw oud, de oorspronkelijk Arabische wijk Jaffa of Jaffo is al meer dan 3000 jaar oud. Het is één van de oudste steden ter wereld en het is de oudste havenstad in het oosten van de Middellandse Zee. Jaffa is nu helemaal opgeslokt door het huidige Tel Aviv en is een stadsdeel binnen de nieuwe stad.

In Jaffa hebben we met Nili en haar gezin afgesproken om samen te lunchen. Wat heerlijk om elkaar weer in de armen te sluiten na zoveel jaren! Ook fijn om kennis te maken met haar man Hanan en hun 3 maanden oude baby Alona.

We kunnen uitgebreid bijpraten en het voelt alsof we elkaar nog niet zo lang geleden gezien hebben. We genieten van de heerlijke hummus, falafel en salade. Na een wandeling naar het strand nemen we voor nu afscheid. We komen over een poosje zeker weer terug. Wij wandelen samen ‘s avonds nog door de oude stad, dineren bij Urbano en nemen de bus terug. Alle aanwijzingen zijn in het Hebreeuws en Arabisch. Nu ervaren we echt hoe een analfabeet zich moet voelen.

Haifa

In Haifa halen we onze Milady Landy uit de haven, meer details in dit blog.

Vanuit Haifa gaan we onderweg naar Akko. We slaan boodschappen in bij de Rami Levi supermarkt.

Later vinden we een mooie overnachtingsplek bij het strand van Akko. Dat wordt lekker slapen met het geluid van de golven op de achtergrond. Morgen gaan we de oude stad bezoeken.

Akko

Deze oude havenplaats heeft een oosterse uitstraling met overdekte bazaars waar we een heerlijke ‘namura’ eten bij de koffie/thee.

We ontdekken hier ook een winkel waar al 4 generaties lang kruiden worden verkocht. Mr. Hamudi laat ons diverse kruiden ruiken en proeven en legt ons ook uit hoe ze sommige kruiden mengen waardoor ze een bijzonder aroma krijgen. Natuurlijk kunnen we niet vertrekken zonder wat kruiden te kopen.

In Akko zien we een groot aantal religieuze gebouwen, waaronder diverse kerken, moskeeën en enkele synagogen.

Met 1 toegangsticket kunnen we diverse bezienswaardigheden ontdekken in Akko. We bezoeken de Templar’s Tunnel, een 350 meter lange tunnel die van de vesting naar de haven leidt. De Templar’s Tunnel Experience, met filmpjes op de muren van de tunnels, geeft ons een idee van Akko gedurende de tijd van de kruisvaarders.

In de Ramchal-synagoge krijgen we een interessante rondleiding en uitleg over deze synagoge. De ruimte van de synagoge is gewijd aan de omgeving van de activiteit en het leven van rabbijn Moshe Chaim Luzzatto (Ramchal), die werd geboren in de stad Padua in Italië (1707-1746). Zeer bijzonder is de Middeleeuwse citadel, die de kruisvaarders ooit bouwden. De resten hiervan liggen grotendeels onder de grond en tegenover de Al Jazzar Moskee ligt de ingang van het ondergrondse complex. We komen in gigantische zalen terecht, zoals de ridderzalen en de eetzaal met een 12 meter hoog kruisgewelf. Vandaag de dag worden er nog steeds veel ontdekkingen en opgravingen gedaan.

Wanneer we de ondergrondse gangen uitlopen, steken we meteen door naar het tegenovergelegen Turkse badhuis.

We ronden onze wandeling af met een late lunch …

… en rijden verder naar de Golan-hoogvlakte waar we een paar nachten willen kamperen.

Katzrin

We hebben van Hanan een tip gekregen voor een mooie wildkampeerplek in de Golan-hoogvlakte, vlakbij een oude bron. Als we aankomen, staan er 3 auto’s en we overwegen wat we gaan doen: blijven of een andere plek zoeken.

De keuze is snel gemaakt want Shay komt naar ons toe en nodigt ons uit samen met hen de ceremonie van Rosj Hasjana te vieren. Dit is het begin van het Joodse jaar 5785 en het vieren duurt tot zondagavond. Als de zon ondergaat, worden kaarsen aangestoken en traditioneel krijgen we appels met honing. De appel is rond en staat voor een nieuwe cyclus (en dus nieuw begin) van het jaar. Je wenst elkaar daarmee een goed en zoet jaar toe. Daarna worden pitjes granaatappel rondgedeeld. Deze staan voor de geboden die Joden geacht worden in acht te nemen. Men gelooft dat elke granaatappel 613 pitjes bevat, wat overeenkomt met het aantal geboden. Deze familie maakt gebruik van een soort tarotkaarten waaruit we ieder een kaart mogen nemen. We delen met behulp van onze kaart onze wens uit voor het komende jaar. Shana Tova!! Het diner dat we daarna samen nuttigen bestaat uit diverse salades, hummus, baba ghanoush, rijst, groentestoofpot en challahbrood. Dit gevlochten brood ziet eruit als ineengestrengelde armen en symboliseren liefde. Drie vlechten symboliseren waarheid, vrede en gerechtigheid.

Na het eten zitten we, samen met moeder Yaira, dochter Noga, schoonzoon Arik en hun kinderen Nina en Refael en dochter Shay en schoonzoon Nadav, bij een vuurtje. Arik en Nadav spelen gitaar en we luisteren naar Israëlische liederen. Wat een mooie avond, weer een met een gouden randje! De volgende dag rusten we uit, hebben interessante gesprekken, leren veel over Israël en ‘s avonds koken en eten we samen met de familie.

Als het zondagmiddag is, gaan de familieleden weer hun eigen weg en blijven wij alleen achter. Wat een bijzondere dagen waren dit!