Ook in Europees Turkije en Istanboel is het net als in Bulgarije nog winter. We zien de landschappen van de streek ten noordoosten van Istanboel daarom vanuit onze warme ruimte in Milady.
Istanboel is een enorme stad met zo’n 16 miljoen inwoners, veel hoogbouw en appartementsgebouwen. We waren hier eerder in oktober 2012. Toch weet de stad ons opnieuw te verrassen met diversiteit en sfeer.
Ook gaan we in deze blog in op de gevolgen van de aardbeving in zuidoost Turkije.
Dit is de route die we gevolgd hebben door Europees Turkije en Istanboel.
De aardbeving in zuidoost Turkije
Ondanks de aardbeving van 6 februari 2023 in zuidoost Turkije en Syrië, hebben we besloten onze reis naar Turkije door te zetten.
De aardbeving was (en er zijn nog steeds naschokken) in zuidoostelijk Turkije. In Istanboel was daar fysiek niets van te merken. Wel hebben we met mensen gepraat en gemerkt hoe ze zich het lot van hun landgenoten aantrekken. Sommigen zijn in het rampgebied geweest om te helpen bij het redden, anderen zijn vooral bezorgd en weer anderen vangen familie op die huis en haard kwijt zijn. We hoorden ook dat er veel gedoneerd wordt, maar ook dat mensen ongerust en ontevreden zijn over het late op gang komen van de hulp van de overheid. Ook zijn er zorgen over de bouwkwaliteit en de wijze waarop deze gecontroleerd en gehandhaafd wordt.
De gesprekken met mensen die we tegenkomen gaan meestal niet over deze ramp, maar vaak wordt het onderwerp wel aangesneden.
Europees Turkije
We steken de grens van Bulgarije naar Turkije over bij Malko Tarnovo. De grenspost ligt op bijna 700 meter hoogte en de sneeuw die hier de afgelopen koude dagen is gevallen is nog duidelijk aanwezig.
We moeten uitstappen om onze paspoorten te laten stempelen, we krijgen toestemming voor 90 dagen verblijf in Turkije. Bij het tweede loket moet de auto worden geregistreerd, daarvan komt er ook een stempel in mijn paspoort.
We zijn verrast door de hoeveelheid sneeuw die ook hier in Europees Turkije nog op de velden ligt, de wegen zijn inmiddels goed berijdbaar. Dit hadden we ons echt niet voorgesteld van onze entree in dit mediterrane land.
De eerste nacht overnachten we op een picknickplaats in de buurt van Vize, een rustige plek aan de rand van een bos. Ons wollen dekbed houdt ons goed warm in de koude nacht.
Istanboel
De route naar Istanboel
Al van ver zien we de skyline van de wereldstad Istanboel.
We hebben ruim 1,5 uur nodig om de voorsteden van Istanboel door te rijden en de oude stad in Europees Turkije te bereiken. Het verkeer is druk en hier en daar wat chaotisch. Toch valt het me mee om met de stroom mee de stad in te rijden. Hoe dichter we bij het centrum komen, hoe drukker het wordt. Met name de uitvalswegen vanaf de hoofdweg, de Kennedy Cadesi, staan helemaal vol.
We hebben een camperplaats gevonden aan de rand van de oude stad, tegenover de IDO ferryhaven, bij het voetbalveld van Yenikapi Spor. Om er te komen moet je wel wat manoeuvreren en de goede kaart op je GPS hebben. Onze OSMAnd stuurde ons in eerste instantie verkeerd, maar gelukkig was de beheerder van de camperplaats bereid om me te begeleiden naar de goede ingang. Hier moet ik trouwens nog wel een stukje door het stadsverkeer laveren, tussen taxi’s en minibusjes door. Dit lijkt op onze eerdere ervaringen in Afrika. (Op de onderstaande kaart kan je de juiste route vinden naar de camperplaats, het oranje campersymbool).
De oude stad Istanboel
We nemen 4 hele dagen om de stad Istanboel te verkennen. Dat doen we vooral te voet. Vanuit de camperplaats ben je in een klein half uur in het oude centrum.
We waren hier eerder in oktober 2012, met Petra en Willem. Toen hebben we volop genoten van deze bijzondere stad en veel hoogtepunten bezocht. Alles was nieuw, de stad, de drukte, de mensen, het eten, de moskeeën en de winkeltjes.
Moskeeën, markten en parken
Nu verkennen we de stad met onze ervaring van de afgelopen jaren reizen. En, het is winter, het toeristenseizoen is nog niet begonnen. Veel herinneringen zijn vervaagd en ook nu worden we opnieuw verrast door de diversiteit van de stad. De grote moskeeën, de oude markten en parken, de smalle straatjes en de vele verschillende mensen dompelen ons onder in het Turkije van vandaag.
De grote moskeeën
In de Suleymani moskee worden we uitgebreid bijgepraat over de islam en de koran door een jonge gids. De oude bazaar en de kruidenbazaar verrassen ons opnieuw met de veelheid aan geuren en kleuren. Er schittert veel pracht en praal en we beseffen ook dat veel in stand wordt gehouden voor toeristen uit binnen- en buitenland.
De twee grote moskeeën in de oude stad, de Sultan Ahmed (Blauwe Moskee) en de Aya Sofia zijn beiden het bezoeken waard. Helaas is tijdens ons bezoek de Sultan Ahmed moskee gesloten voor onderhoud.
Het Topkapi-paleis
Het Topkapi-paleis verrast ons opnieuw met de veelheid aan bouwstijlen en uitbundige versieringen. Vooral in de harem is een uitbundige tentoonstelling van gebruiksvoorwerpen van de opeenvolgende sultans en hun gevolg.
Galata en Taksim
Onze laatste dag slenteren we vooral door de stad, we wandelen over het Taksimplein en door de wijk Galata. Zo proeven we ook de sfeer van de nieuwe mondaine stad met de rijke historische invloeden.
