Van Oslo naar Bergen, de Hardangervidda

We rijden van Oslo naar Bergen, richting de Hardangervidda en er overheen. We zien een uitbundige herfstzon, toch worden de rivieren en meren steeds meer bedekt met ijs. Op de Hardangervidda hoogvlakte worden we verrast met sneeuw en ’s nachts een stevige wind. Dit is het avontuur waar we naar op zoek gaan in Noorwegen, al hadden we het nog niet zo vroeg verwacht. Gelukkig zien we later de zon en een prachtige regenboog.

Van Oslo naar Haugastøl

We hebben beiden de Bruggenbouwers van Jan Guillou gelezen, het eerste deel van een 10-delige serie over de Grote Eeuw, de 20ste eeuw. Deze serie gaat over het geslacht Lauritzen en start in dit eerste boek met de drie broers, Lauritz, Oscar en Sverre die opgeleid worden als bruggenbouwer (civiel ingenieur, net als ik, Gert Jan).
Uiteindelijk wordt Lauritz ingezet bij de bouw van de spoorlijn Oslo-Bergen en werkt hij vanuit zijn tijdelijke thuisbasis Finse aan een brug over één van de bergrivieren op de Hardangervidda hoogvlakte.

Wij gaan op zoek naar Finse, een klein gehucht langs de spoorlijn. Het blijkt dat we er niet met onze Milady kunnen komen, dus we rijden naar het nabijgelegen plaatsje Haugastøl.

Onderweg van Oslo naar Haugastøl rijden we door diepe rivierdalen en prachtige bergmeren, naarmate we hoger komen wordt het kouder en ligt er meer en meer ijs op het water.

In het dorpje Heddal stoppen we even om de staafkerk te bekijken, de grootste van Noorwegen.

Op het platteland van Noorwegen worden de brievenbussen geclusterd, een mooi gezicht.

We overnachten in Rjukan, op een parkeerplaats langs een onverharde zijweg.

Als we rond 14 uur in Haugastøl bij het treinstation aankomen blijkt dat er vandaag nog maar één trein rijdt richting Finse en dat er pas later op de avond een trein terug is. Het wordt al vroeg donker, dus dat lijkt ons geen goed idee. We zoeken daarom een kampeerplek bij Ustaoset, daar is een station waar volgens de Google dienstregeling wat vaker treinen vertrekken.

Op weg naar het treinstation

De volgende dag kunnen we in Ustaoset de trein nemen. We kopen online een treinkaartje van Ustaoset naar Myrdal, vertrek om 12.07 en aankomst om 12.57. Om 14.00 kunnen we dan weer vanaf Myrdal vertrekken zodat we vóór de zon ondergaat weer in Ustaoset aankomen.

De nacht brengen we door op een mooie plek midden in de natuur, vlak bij Ustaoset. De weersverwachting geeft sneeuw aan, maar we denken dat dat wel zal meevallen.
De volgende ochtend weten we wel beter!

We worden wakker in een witte wereld, er ligt een flinke laag sneeuw waarin alleen een aantal dierensporen zichtbaar zijn. We rijden voorzichtig naar de hoofdweg om te constateren dat deze (nog) niet sneeuwvrij gemaakt is.
In Ustaoset komen we glibberend tot stilstand en parkeren de auto. We doen nog wat boodschappen in de lokale supermarkt. Ze hebben ook warme sokken en spijkerzolen voor onder onze schoenen, dat komt goed uit met dit weer.

We glibberen naar de overkant van de weg – op de weg glibberde ik eerder de parkeerplaats op – daar is het station.

De trein is iets vertraagd, maar dat wordt netjes in het Noors en Engels aangekondigd in de wachtruimte.

Met de trein naar Finse en verder

Uit het boek van De Bruggenbouwers had ik een romantisch beeld gecreëerd van een stoomtreintje op een smal spoor. Niets is minder waar. Om 12.14, precies zoals aangekondigd, 7 minuten te laat, komt een luxe elektrische trein het station binnengereden, de sneltrein van Oslo naar Bergen.

We stappen in en nemen plaats op de voor ons gereserveerde zitplaatsen. Als de trein vertrekt blijkt er nog voldoende ruimte te zijn om allebei bij het raam te kunnen zitten en uitgebreid te genieten van het uitzicht over de Hardangervidda.
We zien onderweg wel mensen wandelen, er zijn blijkbaar wel mogelijkheden om te overnachten tussen de stations.

Op het station van Finse stopt de trein en stapt een enkele passagier uit. Er is hier niks te beleven, het hotel is dicht en verder zijn er geen faciliteiten.

De trein rijdt door naar Myrdal waar we uitstappen en een uurtje moeten wachten vóór een trein ons weer terug kan brengen naar Ustaoset. We wandelen even van het station af, de sneeuw in.

Om precies 14.00 uur vertrekt de trein weer.

Onderweg kijken we nog uit naar de “brug van Lauritz” uit De Bruggenbouwers. Maar de trein heeft ondertussen tussen Myrdal en Finse een tracé dat bijna helemaal door tunnels gaat.

Na een volgende stop in Finse rijden we door naar Ustaoset, met een stop in Haugastøl. Het uitzicht blijft adembenemend.

Kamperen op de Hardangervidda

De trein komt precies op tijd aan om 14.57 uur en we hebben dus nog een goed uur daglicht. We rijden daarom verder de Handangervidda hoogvlakte op. De eerste uitgezochte kampeerplek laten we voor wat die is, na enkele tientallen meters kom ik in een sneeuwduintje op de zijweg vast te zitten.
Verderop is een parkeerplaats waar ik wél naartoe kan rijden, door de sneeuw.
De nacht is koud en guur door de harde wind die er staat. De hele nacht valt er nog sneeuw volgens de weersverwachting.

Gelukkig blijkt de volgende ochtend dat de hoeveelheid sneeuw meevalt. De enige overlast is dat ons watersysteem bevroren is, maar gelukkig hebben we in de auto nog een 5-liter fles water.

Verder naar Bergen

Hoe verder we rijden in de richting van Bergen, hoe minder sneeuw er op de weg ligt. De neerslag verandert in regen en de zon komt erdoor.