Op weg naar Lusaka

Na ons bezoek aan het weeskinderenproject in Zambezi zijn we vertrokken naar Lusaka, de hoofdstad van Zambia. Onderweg hebben we nog “even” Kafue National Park aangedaan.
Dat “even” is natuurlijk cynisch bedoeld. De weg die we bedacht hadden naar Kafue vermeed in ieder geval de slechte weg die we eerder naar Zambezi namen. Het begon allemaal prima, asfaltwegen zonder potholes vanaf Zambezi tot de Kasempa Turnoff.

Ook daarna bleek de weg prima te berijden tot in Kasempa waar we even stopten bij het tankstation.Dat bleek echter geen diesel te hebben, dat wil zeggen niet in de pomp zelf. We konden wel diesel kopen in 20 liter containers, voor 240 kwatcha, daar gingen we niet op in, normaal is de diesel 8,59 kwatcha per liter. Toen we weg wilden rijden was de prijs ineens gezakt naar 210 kwatcha, maar ook daar zijn we niet op ingegaan, we hadden nog voldoende brandstof in de tanks en ook nog 40 liter in jerrycans op het dak.
De weg na Kasempa bleek wat minder van kwaliteit te zijn, nou ja, ronduit een slechte onverharde weg. Veel wasbordstukken en talloze kuilen en gaten, Milady had het weer zwaar te verduren.

Volgens Tracks4Africa kan je bij de gate van Kafue overnachten in het scout camp. Dus toen we de toegangsweg hadden bereikt, veel later dan gedacht vanwege de slechte weg, zochten we nog even naar andere overnachtingsmogelijkheden, maar die bleken onbereikbaar op dit tijdstip. Dus, hup, het pad op naar Kafue North Gate. Dat bleek pas echt een uitdaging, gelukkig was het droog, maar verder leek het pad eerder op een droge rivierbedding dan op een berijdbare weg.

Als we bij de gate aankomen is het bijna donker en zijn we blij dat de scouts, de parkwachters, ons laten kamperen bij hun verblijf. We zetten de tent op en koken ons potje avondeten op onze Coleman-benzinebrander, lekker, macaroni met champignons en tomatensaus.
De volgende ochtend, 12 september, staan we vroeg op om het park in te gaan.

Op de velden is de dauw nog niet verdampt en we zien een kudde buffels in de mist.

Hoe verder we het park in rijden hoe warmer het wordt, dus de dieren zoeken een schuilplaats voor de dag.

Verderop komen we de Kafue-rivier tegen waar de nijlpaarden en krokodillen liggen te chillen in het water.
Kafue is een mooi park, alleen jammer van de vele tseetseevliegen, we moeten continue met onze ramen dicht rijden en dan nog vinden ze de weg naar binnen om ons te bijten.

De camping die we hebben uitgekozen ligt net buiten het park aan de Kafue-rivier, hij is wel duur trouwens, $25pp en ook het eten moest in USD afgerekend worden.
We zijn de enige gasten en kunnen de beste plek uitkiezen.

De toiletten zijn prima, schoon en met warm en koude douche.

’s Avonds verwennen we onszelf met een lekkere maaltijd met een flesje frisse Zuid Afrikaanse Chenin Blanc, heerlijk.

We maken kennis met Patrick, een tourguide verbonden aan de camping. Hij vertelt honderduit over zijn ervaringen en beveelt ons in ieder geval aan om naar South Luangwa NP te gaan op weg naar Tanzania.
Op 13 september vertrekken we ’s ochtends vroeg, na het lekkere ontbijt in het restaurant, naar Lusaka.

Allemaal hoofdweg en halverwege in Mumbwa kunnen we Milady ook weer vullen met diesel tegen de gewone literprijs.
In Lusaka rijden we naar de Lusaka Backpackers die volgens T4A ook campingfaciliteiten biedt, dat blijkt niet zo te zijn, maar zij kunnen ons inschrijven bij de Wanderers Camping.

Daar rijden we naartoe en krijgen een plaatsje naast de Landy Lady, een Française, Maya, die perfect Engels blijkt te spreken. Zij is zo’n beetje in Zuid Afrika gevestigd en doet wat werk in opdracht onderweg, maar moet regelmatig het land verlaten i.v.m. haar visum. Dit is één van haar vaste uitwijkadressen.

De camping is prima met goede faciliteiten, wifi, warm en koud water, een keuken die we kunnen gebruiken, een restaurantje met beperkte menukaart, helemaal prima om een paar dagen te staan.