Tijdens onze eerste reis door Armenië in mei, zijn we nu weer terug voor enkele overgebleven hoogtepunten. We bezoeken Yerevan en de berg Aragats en verblijven enkele dagen bij het Sevan-meer. Het is volop zomer en dat is te merken aan de temperaturen in de stad, hoger in de bergen is het klimaat aangenaam.
De reis die we na de zomer van 2023 door Armenië maakten (lichtgroen, donkergroen is de reis van voor de zomer).
Camping 3 Gs
Veilige opslag
Eind mei zijn we vanuit Armenië naar huis gevlogen, onze Milady Landy stond veilig opgeslagen in een loods op camping 3Gs bij Yerevan.
Eind juli vlogen we weer terug naar Yerevan, Armenië. Niet direct een soepele reis waarbij van alles misging, vertragingen, technische problemen, meer vertragingen, verloren bagage. Maar gelukkig kwam onze bagage een paar dagen later toch nog aan en konden we onze reis hervatten.
We genieten nog even van de luxe van 3Gs camping en de gastvrijheid van Sandra en Marti voor we door reizen.
De camping en B&B
3Gs camping is werkelijk de beste camping die we in tijden bezocht hebben. Behalve de welgemeende gastvrijheid van Sandra en Marti, is de camping volledig uitgerust volgens topklasse Europese standaarden.
Er ligt geen tegeltje scheef en de voorzieningen zijn uitstekend. 3 volledig ingerichte keukens met tafels en stoelen waar de kampeerders vrij gebruik van kunnen maken. Een toilet- en douchegebouw dat super schoon gehouden wordt en in de koude periodes zelfs een verwarmde vloer heeft. Een heerlijk zwembad, ook prima schoon met ligbedden in overvloed. En natuurlijk veel ruimte om te kamperen, zowel voor campers/overlanders als voor tenten. Er is zelfs een B&B waar je voor enkele dagen een goed uitgeruste kamer met eigen douche/toilet en ontbijt kunt reserveren.
De loods voor de tijdelijke opslag van overland-voertuigen is zeker ook het vermelden waard. Hier laten reizigers graag hun voertuig achter, voor kortere of langere periode.
Sandra en Marti vertrouwen ons zelfs een paar keer het beheer van de camping toe, voor een paar uur. Ze moeten naar Yerevan om wat zaken te regelen.
Onderhoud aan Milady
Omdat ik, Gert Jan, vrees dat de Death Wobble nog niet helemaal opgelost is, neem ik de stuurinrichting nog even onder handen. Aan beide kanten verwijder ik een opvulplaatje (shim) van de stuurbollen. Hiermee wordt de voorspanning op de stuurbol wat groter (ik kan die nu niet meten, maar het voelt strakker) en ik verwacht dat daarmee het trillen van het stuur ook wegblijft.
Weer op weg
Als we uiteindelijk onze bagage dus weer terug hebben en het onderhoud is afgerond, kunnen we weer verder. We hebben nu genoeg genoten van de luxe en gastvrijheid van Sandra en Marti van 3Gs en gaan weer op pad, op weg naar nieuwe avonturen.
Yerevan
De stad
We parkeren onze auto op de, op dit tijdstip verlaten, parkeerplaats bij Moeder Armenia, een beeld dat de vrijheid van Armenië symboliseert. Het beeld verving in 1967 het beeld van Stalin dat hier sinds de Tweede Wereldoorlog gestaan heeft.
Het is warm, 35°C, maar we wandelen via de Cascade, een gigantische trap gemaakt van kalksteen, naar het centrum van Yerevan. In de cascade, onder de buitentrap, bevinden zich zeven roltrappen waarlangs zich ook expositiehallen en platforms bevinden die samen het kunstmuseum Cafesjan vormen.
We dineren in restaurant Lavash, lekkere traditionele voorgerechtjes en een risotto en een stoofpotje als hoofdgerecht.
Later wandelen we naar het Plein van de Republiek waar we ‘s avonds de uitvoering van de ‘Singing fountains’ bewonderen. De muziek en dans van de waterstralen is fascinerend.
Een taxi brengt ons terug naar onze Milady. De parkeerplaats is ondertussen helemaal vol en nog lang horen we de bezoekers van de stad in hun auto’s vertrekken.
Genocide Monument en Museum
[vrij naar Sonja’s verhaal op Polar Steps]
Als je in Yerevan bent, kun je bijna niet anders dan het Genocide Monument en Museum, Tsitsernakaberd (zwaluwenvesting) bezoeken. We arriveren vroeg en bij het bezoek aan het monument zijn we zeer onder de indruk. Stilstaan bij de eeuwige vlam, begeleid door serene muziek, maakt je bewust van het vreselijke leed wat de Armeniërs is aangedaan, de herinnering aan de 1,5 miljoen Armeniërs die omkwamen in de nadagen van het Ottomaanse rijk. Ook in het museum word je geconfronteerd met de gruwelijkheden die mensen elkaar aandoen😞.
Zvartnots kathedraal
‘s Middags nemen we de tijd om de Zvartsnots kathedraal te bezoeken, een middeleeuwse Armeense kathedraal gebouwd in de zevende eeuw die nu een ruïne is. Toch vinden we het de moeite waard de restanten van de kathedraal te bekijken.
Byurakan observatorium
[vrij naar Sonja’s verhaal op Polar Steps]
Aan het einde van de middag komen we aan in Byurakan. Hier bevindt zich de sterrenwacht van Armenië, op de zuidhelling van de vulkaan Aragats op 1500 m boven zeeniveau. Een gigantische sterrenkijker die tientallen jaren geleden door de Sovjets is gebouwd. Tegenwoordig is de kijker volledig computergestuurd en worden ook de beelden digitaal gefotografeerd. Op het terrein van de sterrenwacht zijn meerdere sterrenkijkers, één ervan – die kleine in de verte op de eerste foto – is zelfs indertijd door de nazi’s gebouwd en hiernaartoe vervoerd na de oorlog. We ontmoeten 8 Belgen met wie we samen een rondleiding krijgen in het observatorium. Een plezante ontmoeting🥰.
Mount Aragats
De rit naar het Meer van Kari
Hoewel de berg Ararat – gelegen in Turkije – het symbool van Armenië is, zie ons vorige blog, is de berg Aragats met z’n 4.095 meter de hoogste top van Armenië. Na onze nacht bij de sterrenwacht reizen we de hellingen van de berg verder op. Onderweg laat een Armeense schaapherder ons stoppen. Wat is er aan de hand? Hij laat ons een oplaadkabel voor een telefoon zien en probeert ons in het Armeens duidelijk te maken dat we het kabeltje even verderop aan iemand moeten geven. Met zijn hand geeft hij aan dat we het aan een kind moeten geven.
We laten ons verrassen en inderdaad, na een tiental minuten naderen we een tentenkamp. Aan de kant van dit kamp wachten kinderen ons op en vragen naar het kabeltje. Hun opa (papa-papa) nodigt ons in hun tent uit voor een kopje koffie of thee. Ook worden we getrakteerd op lavash (brood) met paner (kaas). In de badkuip, afgedekt met een houten plaat, laat hij zien dat ze hier kaas maken.
Natuurlijk komen we er niet onderuit om een stuk kaas te kopen. We nemen afscheid en rijden verder naar het meer. Hier maken we een mooie wandeling rond het meer en we besluiten morgen de zuidelijke top van de berg te beklimmen.
Iets hoger gelegen boven het meer vinden we een overnachtingsplek. Hopelijk hebben we morgen goed wandelweer😉
Wandeling naar de top
[vrij naar Sonja’s verhaal op Polar Steps]
Aragats is een berg én stratovulkaan in Armenië en is 4090m hoog. De berg heeft niet één, twee of drie, maar zelfs vier toppen! Wij beklimmen vandaag de zuidtop (3887m). De hoogste top is de noordtop (4090m), maar om deze te bereiken heb je stijgijzers, pikhouweel en touwen nodig. We vertrekken vroeg met mooi weer en komen de eerste uren geen andere wandelaars tegen.
Onderweg komen we door een heel afwisselend gebied van alpenweiden, steile hellingen en indrukwekkende rotsmassieven. We wandelen in een rustig tempo want we moeten wennen aan de hoogte. Het parcours is af en toe zwaar voor ons maar na 3 uur klimmen, bereiken we de zuidtop. Het uitzicht op de krater is fantastisch. Wat voel je je nietig als je daar staat.
We ontmoeten Stefan en zijn Oekraïense collega en hebben een gezellige babbel. Stefan komt uit Bolzano en spreekt behalve Italiaans en Duits ook Engels en Russisch. De terugweg is pittig en af en toe moet Sonja zittend dalen😉. Het weer is dreigend, zo nu en dan horen we een onweersklap en er vallen druppels. Onze jas laten we nog in de rugzak, maar die houden we wel bij de hand. Gelukkig blijft de bui bij de top hangen en komen we droog aan.
Als we terug zijn bij het meer, worden we door Micha en zijn vrienden uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Dankzij de hulp van Stefan kunnen we een gesprek met elkaar voeren. Wat is dit toch weer een bijzondere ontmoeting!
Omdat het weer bovenaan de berg toch wat dreigend lijkt, besluiten we om iets lager een kampeerplekje op te zoeken, een klein kratermeertje waar we eerder al overlanders zagen staan. Zo nu en dan vallen er een paar spetters regen, maar het dreigende onweer van eerder op de middag blijft uit.
We staan hier met nog een Duits stel in een grote overland truck en een stel vrienden, Duitsland-Iran, die met een tentje kamperen. Een rustige nacht.
Kasteel van Amberd
Na een rustige nacht bij het meer op de berg Aragats, bezoeken we 25 km verderop het kasteel van Amberd, een 10e-eeuws fort op 2300 meter boven zeeniveau, op de hellingen van de berg Aragats. De naam vertaalt zich naar “fort in de wolken” in het Armeens. Dichtbij het fort is ook de Vahramashen-kerk uit de 11de eeuw.
Orgov Radio-Optische Telescoop
[vrij naar Sonja’s verhaal op Polar Steps]
In Orgov bezoeken we de ROT54, de Radio-Optische Telescoop, ook bekend als ROT54. Deze werd gebouwd tussen 1975 en 1985 en was actief tussen 1986 en 1990 voordat het gebruik ervan werd stopgezet. Halverwege de jaren negentig werd voorgesteld de telescoop te restaureren. In 1995–2010 werd de telescoop gemoderniseerd met nieuwe besturingscomputers en nieuwe feeds, en werden de waarnemingen hervat. Sinds 2012 is het onderzoekscomplex verlaten en ik vind het een beetje spookachtig 😫. In de controlekamer probeer ik contact te krijgen met de buitenwereld. Helaas, elke poging mislukt😞.
Sevan
We brengen een paar nachten door bij het meer van Sevan, hoog gelegen, op ruim 1.900 meter, dus ook in de zomer goede temperaturen.
Sonja staat om 6 uur op om de zonsopgang te bewonderen. Er is verder niemand op het strand, wat een rust 🥰.
In de loop van de middag komen Joska en Nico het terrein oprijden. Zij zijn met hun Toyota Landcruiser (met hetzelfde dak van PSP Expedition Campers) naar het Midden-Oosten aan het reizen en volgen ons via social media. Het is altijd fijn om onze volgers live te ontmoeten. We brengen samen verder de avond en ochtend door, koken en eten samen en hebben fijne gesprekken met elkaar. We hopen elkaar weer ergens onderweg te ontmoeten en meer tijd met elkaar door te brengen.
Haghpat Monastery
We bezoeken ons laatste klooster in Armenië: het Haghpat klooster, een middeleeuws kloostercomplex gebouwd tussen de 10e en 13e eeuw. Het Haghpat-klooster was ooit een van de grootste wetenschappelijke centra, met een rijke collectie manuscripten. De hoofdkerk van St. Nishan (967-991) heeft binnen mooie fresco’s. Bij binnenkomst van deze kerk, klonk serene muziek. Een mooie afsluiting van ons bezoek aan Armenië!
Grensovergang Armenië-Georgië
[vrij naar Sonja’s verhaal op Polar Steps]
Hier mag ik, Sonja, niet in de auto blijven zitten en moet ik alleen naar de paspoortcontrole. Dat gaat zonder slag of stoot. Als ik Milady Landy zoek, zie ik Gert Jan op het dak staan. Hij moet blijkbaar een foto maken van de inhoud van onze kofferbak. Gelukkig geeft deze controle geen probleem.
Als Gert Jan bij de paspoortcontrole komt, wordt hij doorverwezen naar de politie. Blijkbaar heeft hij 2 keer te snel gereden (15 en 16 km te hard) en heeft dus 2 boetes aan zijn been😞 Na betaling van 11.600 Dram (ongeveer €28), mogen we de grens over naar Georgië.