Na de spectaculaire zonsopkomst zoals in de vorige post beschreven, vertrokken we om 8:00 uur voor een Mokoro-tocht op de Okavango. Een Mokoro is oorspronkelijk een uitgeholde boomstam, maar tegenwoordig worden polyester Mokoro’s gebruikt, in ieder geval door Guma Lagoon Camp. We vertrekken met de motorsloep en moeten onze zwemvesten aantrekken, een beetje overdreven vinden … Lees verder
We waren al gewaarschuwd door Corry, de bardame van Guma Lagoon Camp, de zonsopkomst over de Okavango is fabuleus! Om 5:30 stond de wekker zodat ik een goed plekje kon bemachtigen op het terras van de bar/restaurant. Even na zessen bleek er nog niemand te zijn terwijl het licht al prachtig was. Sonja arriveerde toen … Lees verder
Tussen Ghanzi en Guma liggen 13 Etsha-dorpjes. De bewoners van Etsha zijn vluchtelingen uit Angola die al lange tijd in Caprivi woonden. Tijdens de oorlog in 1969 tussen Angola en Zuid-Afrika was vooral de Caprivi het strijdtoneel en vluchtte de Hambukushu zuidwaarts naar Botswana. In eerste instantie naar Shakawe maar later werden zij gehuisvest in … Lees verder
Tijdens onze eerste twee nachten in Botswana hadden we enkele bijzondere ontmoetingen. De eerste nacht brachten we door in Ghanzi, een stad op de route vanaf de Namibische grens naar de Okavango. Overigens even over de grensovergang, onze eerste Afrikaanse, een bijzondere ervaring. Geen foto’s, dat wordt niet op prijs gesteld bij overheidsgebouwen. Na de … Lees verder
Toen ik eenmaal de bladveren van Milady had gedemonteerd bleek heel duidelijk waarom ze zo naar links overhelde. Ëén van de bladen van de veer was direct bij de ophanging afgebroken. Gelukkig had ik afgelopen donderdag al nieuwe bladveren besteld via Jaco en die werden door Jaco himself maandag op het afgesproken tijdstip, eind van de … Lees verder
Als je rijdt met een oude dame als Milady Landy (een Series Land Rover van 1980), dan zijn er wel eens mysteries die je moet oplossen… De brandstofvoorziening Zoals al geschreven in Misère met Milady was er iets mis met de brandstofvoorziening, de voorste brandstoftank schakelde niet goed in. Vooral op weg naar en in … Lees verder
Overal waar wij in Afrika reizen zie je Baobabs, grote bomen “met de wortels omhoog”. Ook tijdens ons avontuur in Namibië zien we vooral in het noorden, het meer droge Damaraland en Kaokoland, regelmatig Baobabs. Ik ben altijd een beetje onder de indruk als ik deze oerbomen zie, ze moeten er al eeuwen staan en lijken … Lees verder
Wat ik op zaterdag 13 augustus heb meegemaakt, zal ik nooit meer vergeten. ’s Morgens kwam ik in gesprek met Wenten, de manager van de camping waar we verbleven. Op mijn vraag of het mogelijk was kennis te maken met de Himba’s, vertelde hij mij dat hij zelf een Himba was en ons kon vergezellen … Lees verder
Woensdag 10 augustus We rijden van Swakopmund naar Ugab Rhino Camp. Het eerste deel van de weg tot Cape Cross is een goed berijdbare gravelroad. Na een paar uurtjes rijden komen we in Cape Cross aan. Ongelooflijk grote zeehondenkolonie is hier te vinden. Hierbij verdwijnen de zeehonden die we in Walvisbaai zagen, in het niets. Honderden … Lees verder
Onverwacht heb ik kennis mogen maken met de tandarts in Walvisbaai. Op dinsdagmiddag 2-8 beet ik mijn kroon af bij het eten van een broodje. Deze tand had ik vooraf in Nederland bij de tandarts laten nakijken omdat ik soms lichte pijn ervoer in die tand. Helaas heeft mijn Etten-Leurse tandarts toen niets kunnen constateren. … Lees verder
