De Zambezi en de Victoria watervallen

De Zambezi rivier is de levensader van Zambia, ik veronderstel dat de naam van het land is afgeleid van de naam van de rivier.

Met trots wordt daarom het lokale bier en een hier verkochte witte wijn vernoemd naar de watervallen, de Mosi-o-Tunya:

We hebben de rivier door het land gevolgd vanaf de Victoria watervallen tot nabij de monding in het plaatsje Zambezi (zie de blog van Sonja).

Op 5 september hebben we in de loop van de middag al even de brug over de Victoria watervallen bezocht. We konden tot aan de Zambiaanse grenspost rijden en daarna te voet de brug over. Prachtige constructie…

Vanaf de brug kan je bunjee jumpen, zo’n 100 meter naar beneden.

Op 6 september ontmoeten we Chiwele, een natuurgids in het rhino-park bij de watervallen. Hij is een vriend van Hans Withoos en is toevallig vrij. Hij gaat met ons de stad Livingstone in (op zoek naar een nieuwe cameralens) en we lunchen samen in een traditioneel restaurant, vis en groenten met nshima (dikke maispap) die we met onze handen eten.

De volgende dag, 7 september vertrekken we vroeg vanaf de camping en zijn we vóór 7 uur bij de watervallen, de eerste bezoekers.

We dalen af naar de “boiling pot” onder de brug waar al het water van de watervallen met een enorme vaart doorheen dendert.

De watervallen zelf zijn niet op hun grootst, dit is het droge seizoen, maar toch behoorlijk indrukwekkend.

De rest van de dag rijden we in westelijke richting langs de Zambezi. Tot Kazangula is de weg nog goed asfalt, maar later verandert deze in een uitdaging van asfalt met enorme potholes en onverharde stukken. We kunnen maar zo’n 30 km/h rijden.

Na Sesheke wordt de weg weer beter, goed asfalt waar we lekker door kunnen rijden zodat we nog vóór de zonsondergang aankomen op de Ngonye campsite.

De volgende dag, 8 september vervolgen we onze reis naar Mongu. We stoppen bij de Ngonye watervallen.

De rest van de weg blijkt slechter dan gezegd, maar we vorderen prima.

We steken de Zambezi over met een ponton-veer.

Daarna is het een behoorlijke uitdaging om de asfaltweg weer te bereiken, maar ook daar slaat Milady zich prima doorheen.

Mongu blijkt een soort verzamelplaats van oude Land Rovers te zijn, we zien er verschillende.

 En ook Milady wordt bewonderd

Op 9 september vertrekken we weer vanuit Mongu naar Zambezi, een flink stuk waar we een flinke variatie in wegen te verduren krijgen. Daarvan volgt nog een filmpje. Bij het vallen van de avond arriveren we in Zambezi waar we een kampeerplek vinden bij een lodge.