We verschepen onze Milady Landy van Dubai naar Cochin, India. In deze blog beschrijven we het hele proces, inclusief onze ervaringen met het wachten in verband met de bureaucratische procedures in India.
Eerste contact
Sonja heeft contact gelegd met een shipper in Dubai, Reef Shipping. Zij kunnen Milady in een container verschepen vanuit Dubai naar Cochin in Kerala, (Zuid) India.
Sonja heeft regelmatig contact met Faheem, ze mailt een kopie van onze paspoorten, de autopapieren en onze Indiase visa zodra we die beschikbaar hebben. De visa hebben we geregeld via de Indiase overheidssite, daarvoor moesten we een zeer uitgebreid vragenformulier invullen, daarna hadden we onze e-visa binnen een paar uur.
De prijs voor transport met een 20 voet container is 12.000 Emirates Dirham, ongeveer €3.150. Dat is inclusief alle kosten in beide havens.
Afleveren in Dubai
Op 29 december komen we aan in Dubai waar we op de kampeerplaats van Jebel Ali een plekje voor de nacht zoeken. Hier haal ik alle dakkoffers en andere spullen van het dak zodat Milady net in een 20′ container past. De hoogte mét koffers is 2,62m, zonder koffers is dat 2,25m.

Op 30 december hebben we afgesproken om Milady bij de shipper af te leveren. Het blijkt een loods op een industrieterrein te zijn.
De auto wordt nog een keer gemeten en goed bevonden voor de 20′ container.
Zij zullen later de auto in de container laden en naar de haven van Jebel Ali brengen.

We nemen afscheid van Milady en worden door onze host, van het appartement dat we hebben gehuurd, opgehaald. De volgende dag vliegen we naar Cochin.
Wachten in Cochin
In de buurt van het vliegveld van Cochin hebben we een homestay geregeld. Neil en zijn ouders Tessy en Jose ontvangen ons gastvrij in hun gastenhuisje. Hier verblijven we 3 weken tot we uiteindelijk Milady kunnen ophalen.




Na drie weken wachten, met veelvuldig contact met onze shipping broker in India, is het vandaag eindelijk zover. Alle papieren zijn gearriveerd, er is een verzekering afgesloten en onze identiteitspapieren zijn ontvangen door Jijesh, onze broker.
Ons Carnet de Passages is, nadat het in Dubai afgestempeld werd, door onze shipping agent Reef Shipping via DHL verstuurd naar Cochin. De verzendenvelop vermeldde documenten, maar ze hadden ook de reservesleutels in de envelop gestopt. Dat was niet zo’n goed idee, want de Indiase douane beschouwde de envelop nu als een pakket en daarvoor moest extra betaald worden. In eerste instantie was ook niet bekend wie moest betalen, dus verwarring alom. Uiteindelijk heeft Reef Shipping betaald en ontving Jijesh op vrijdag 17 januari 2025 de zending.

Milady is ondertussen alweer 9 dagen eerder aangekomen met een container in de haven van Cochin. Eigenlijk is het te gek dat die container er slechts 5 dagen over deed en de papieren 17 dagen!
Ophalen in de haven van Cochin
Maar gelukkig, vandaag, maandag 20 januari 2025 is het dus zover.
Naar de haven
We nemen een Uber vanaf onze homestay en arriveren om 10 uur bij het douanegebouw. Een kwartier later gaan we met Jijesh en zijn collega naar de immigratiedienst van de haven van Cochin om voor ons beiden een tijdelijke toegangspas aan te vragen. Ondertussen krijg ik een filmpje van Milady die de container uitgereden wordt, ze is nu echt op Indiase bodem. 🥰
De procedures
Na een half uur hebben we de benodigde aanvraagformulieren met diverse stempels en handtekeningen.


Daarmee moeten we terug naar het douanegebouw, eerst langs bij de customs en daarna bij de CID, ja inderdaad, de centrale inlichtingen dienst.

Ik word binnen gevraagd en moet een aantal vragen beantwoorden: heb je wapens in de auto, nee; heb je nieuwe producten in de auto die je wilt verkopen, nee; heb je drugs of alcohol aan boord, nee; heb je medicijnen bij je, ja, paracetamol, haha🤣. Zo verstrijkt een kwartier en met dit laatste grapje neem ik afscheid. Ze zullen vanmiddag om 14.15 de inhoud van de auto komen inspecteren. Ondertussen heeft Jijesh het aanvraagformulier voor de dagpassen ingeleverd en dropt zijn collega ons bij de koffiebar van het douanegebouw. We drinken koffie en thee en later nog een wortel met meloenshake. Om 13.15 krijg ik een telefoontje van Jijesh of we naar de hoofdingang willen komen. We nemen nog even een snelle lunch van biriani (rijst met groenten) en fried rice.

Weerzien met Milady
Dan rijden we met een tuktuk naar het haventerrein. Daar overhandigt Jijesh de nodige papieren en neemt hij ons mee naar een hoekje van het haventerrein.

En dan zien we ons huisje op wielen eindelijk weer terug, onze Milady Landy staat opgesteld in de schaduw van het havengebouw en ziet er helemaal ongeschonden uit. Wat zijn we blij om haar weer te zien.
De inspectie door de CID van 14.15 vindt uiteindelijk om 15.25 plaats en daarna blijkt ook de douane nog een inspectie te moeten plegen. Gelukkig vinden ze niks dat hen niet aanstaat en kunnen we tegen 17 uur naar de uitgang rijden. Tussendoor plak ik nog even een sticker achterop de auto: Caution, Left hand drive!

We rijden de haven uit
Jijesh collega moet nog wel de formulieren bij het douanegebouw terugbrengen, maar als hij om 17.30 terug is kunnen we de weg op.

Links rijden is even wennen, maar zodra ik de slag te pakken heb kan ik ons mengen in het drukke avondverkeer op weg naar Kanjoor.

Dat moet gevierd worden
Met Jose, Tessy en Neil vieren we de aankomst van onze Milady ‘s avonds in het restaurant Salkara, vlakbij het vliegveld van Cochin.
Onderweg in India
Eindelijk, na 3 weken wachten, kunnen we weer met ons huisje op wielen op weg, op weg naar nieuwe avonturen.
