Chillen bij Mahaba Beach

Op 2 november zijn we van Diani Beach, Kenia direct naar Mahaba Beach bij Dar es Salam, Tanzania gereden.

Diani Beach

Diani Beach is vooral een toeristenplaats met veel hotels, lodges, guest houses en enkele campsites. We verblijven daar bij Diani Beach Backpackers, onze tent kunnen we op de parkeerplaats opzetten. Er is een heerlijk zwembad en een beperkte maar smakelijke keuken en we kunnen lopen naar het witte, tropische strand.

Een duik in de oceaan is niet verkoelend maar vooral een warm bad, ik vind het heerlijk om niet “door” te hoeven. Over het strand lopen kamelen als toeristenattractie.

De rit van Kenia naar Dar

In Kenia wordt de weg steeds slechter, na een klein stukje onverhard vanaf de backpackers naar de hoofdweg is de weg prima. Na verloop van tijd echter wordt de weg smaller met een slechte berm en zo nu en dan potholes. Gelukkig is er niet al te veel verkeer.
Bij de Horohoro grensovergang – eerst uitstempelen in Kenia dan instempelen in Tanzania – hebben we even wat tegenstrubbelingen van de dames van de Tanzaniaanse immigratie, ons eerste Tanzaniaanse visum is niet uitgestempeld! Gelukkig weten we met humor en een beetje overredingskracht een nieuw visum (2x 50 USD) te verkrijgen en kunnen we de rest van de procedure afronden: bij customs onze carnet laten afstempelen en road tax betalen, de verzekering die we eerder hebben afgesloten is nog geldig.
Aan de andere kant van de grens ligt een uitstekende weg, gesponsord door “The American People” (USAid). Via Tanga tot aan Segera is er relatief weinig verkeer, wat lokale busjes en auto’s en wat vrachtwagens. Vanaf Segera junction komt ook het verkeer vanaf Arusha erbij en is het goed opletten voor de racende grote personenbussen waarvan we er echt tientallen tegenkomen.
Even voorbij Segera stopt alle verkeer ineens, we kunnen langs de wachtende bussen rijden tot vooraan in de file en zien dat er een vrachtwagen dwars over de weg ligt, dat gaat nog uren duren. Gelukkig zie ik dat de bussen een bypass gevonden hebben, een landbouwweggetje parallel aan de hoofdweg. Daar komen is nog een opgave want de toegangsweg daarheen is ook geblokkeerd met een stapvoets rijdende file van bussen. Ik weet Milady via een veldje en een erf naar een ander weggetje te manoeuvreren en kan zo tussen de bussen de blokkade ontwijken.

Gas erop dus…

Dat had ik beter niet kunnen doen, welk dorpje het was weet ik niet meer, maar na de bebouwde kom trap ik het gas weer in en rijd met 73km/u een lasergun tegemoet… Boete: 30.000 TSh, dat is € 12, en een preek van meneer agent.
De rest van de weg kunnen we zonder verder oponthoud vervolgen en rond 18:00 uur arriveren we bij Mahaba Beach waar we verwelkomd worden door Bea en Saadi.

Mahaba Beach

Een tropisch strand, palmbomen, banda’s (slaaphuisjes met rieten daken), een restaurant met versgevangen vis en een bar gemaakt van oude vissersboten… Kortom het is hier heerlijk en Bea en Saadi maken de sfeer, huiselijk, relaxed, ontspannen. We worden ontvangen als familie, krijgen een prachtig plekje op het strand onder een palmboom en kunnen gebruik maken van één van de banda’s.

De visschotel die ze voor ons maken is weer verrukkelijk.

De volgende dag relaxen we op het strand en drinken een biertje in de bar, we kruipen vroeg in ons bed en zetten de auto vast klaar op de parkeerplaats want om 2 uur moeten we vertrekken naar het vliegveld om Suzanne op te halen. Dat is overigens wel vroeg hoor, maar gelukkig is er niet veel verkeer op de donkere, niet verlichte weg. Binnen een uur zijn we op het vliegveld en na een half uurtje wachten kunnen we Suus in onze armen sluiten, heerlijk om weer een kind vast te kunnen houden na drie maanden van huis!
We blijven nog ruim een week in Mahaba Beach, lekker relaxen aan het strand, zo nu en dan een biertje in de bar en samen met Suzanne wat bezoekjes aan de projecten waar zij zich in het verleden mee bezig heeft gehouden.
Op 11 november arriveren Ton en Anneke Vogelzang in hun grote overlandtruck. Ze reizen ze al tien jaar over de wereld waarvan de laatste zes jaar met deze truck. Wat een avonturen hebben zij beleefd! Ze vertellen over India, Zuid- Amerika en Alaska, we worden erdoor geïnspireerd, wie weet kunnen wij ooit ook al die mooie landen zien.

De laatste nacht in Mahaba worden we verrast door een mooie volle maan