Een winters Spanje

Mooie steden en winterse temperaturen

Op 13 november vertrekken we uit Frankrijk en steken de Pyreneeën over bij Canfranc. Dit was vroeger een heel groot en druk spoorwegstation tussen Frankrijk en Spanje. In verband met de verschillende spoorbreedte in de beide landen moesten alle passagiers hier overstappen. Waarom heel veel treinen hier langsreden werd veroorzaakt door de onrustige omstandigheden in Baskenland in het westen en Catalonië in het oosten van de Pyreneeën. Na de val van Franco en de vredesovereenkomsten met ETA enz. was het station niet meer nodig en stond het tientallen jaren te verpieteren.

Momenteel wordt er hard gewerkt aan het herstel van de oude glorie van het station en aan het verbeteren van de algemene infrastructuur in Canfranc, ook vanwege de wintersportmogelijkheden in het gebied.

Overigens was de rit door de Pyreneeën prachtig, door kleine Franse dorpjes en langs mooie bergwegen, hoog over de machtige bergen van dit massief. We gaan de tunnel in van Somport en na enkele kilometers zijn we ineens in Spanje, vóór de grensovergang draaien we al af richting Canfranc Estacion.
We overnachten op een parkeerplaats die in dit seizoen verlaten is en hier en daar bedekt is met een dun laagje sneeuw.

De volgende ochtend worden we wakker met een flink pak sneeuw op onze auto. De hele stad en de bergen eromheen zijn in een winterkleed gehuld.

We gaan onderweg naar Salamanca, maandag 18-11 willen we starten met een cursus Spaans in die mooie oude universiteitsstad.

Maar eerst rijden we over de hoogvlakte van de Spaanse deelstaat Aragón naar Castilla y León. Het is hoogvlakte en dat merken we, de temperaturen op deze hoogte (800-1.100 meter) zijn onverwacht laag en we moeten onze truien aanhouden en de verwarming aan.

Onze tweede overnachting in Spanje is in Zaragoza, onderweg daarheen stoppen we nog bij de Mallos de Riglos en Agüero, heel bijzondere rotsformaties die als pilaren omhoog steken vlak naast de dorpen Riglos en Aguëro. Mooi om eens omheen te lopen als het weer het toelaat. Voor ons was de tijd te kort en de temperatuur en wind niet aantrekkelijk genoeg om een wandeling te ondernemen…

’s Avonds wandelen we door Zaragoza, een stad die je veelal op de kaart van Spanje ziet staan, maar die zelden bezocht wordt. We zijn verrast door de schoonheid van het grote plein en de mooie gebouwen.

Het valt op dat de kunstschilder Goya (Francisco de Goya) een belangrijke rol speelt in Zaragoza, hij is hier aan het Jezuïetencollege opgeleid en maakte zijn eerste schilderijen in deze stad.

Als de avond valt is alles schitterend verlicht.

De volgende dag, rijdend over de Spaanse hoogvlakte, komen we nog langs Fuendetodos, een klein dorpje met het geboortehuis van Goya, niet mooi, niet speciaal, maar wel karakteristiek voor dorpjes in dit hoogland van Aragón.

’s Avonds komen we aan in Segovia.
Segovia blijkt een prachtige stad te zijn, ook één van die vergeten steden van Spanje, in de zomer is het er veel te heet en buiten de zomer bezoeken slechts weinigen dit binnenland.

Het aquaduct van Segovia is fantastisch, het loopt vanuit de buitenwijken van de stad helemaal naar de oude ommuurde stad, je kunt je goed voorstellen hoe hier in de tijd van de Romeinen water door heeft gestroomd.

De stad heeft een mooie kathedraal en een oude stad met kasteel, zeker de moeite van een bezoekje waard.

We rijden door naar Salamanca en zoeken daar een kampeerplaats op de camping in Maria de Tormes.

Op zondag doe ik (GJ) het nodige onderhoud aan de auto en werk ik aan ons blog, morgen gaan we onze Spaanse les starten.

Spaanse les

zie blog Spaans leren in Salamanca

Een laatste stukje Spanje

Moe maar voldaan vertrekken we weer uit Salamanca, die week Spaanse les was intensief, maar heeft ons beiden doen beseffen dat het Spaans dat we als jongeren geleerd hebben nog steeds een mooie en interessante taal is, we hebben veel opgehaald en vooral het spreken heeft ons veel geleerd.

Op zondag 24-11 rijden we verder naar het westen, Ciudad Rodrigo en de omgeving daarvan zijn de laatste stukjes Spanje die we aandoen, daarna gaan we de Portugese grens over.