Van 29 oktober tot 1 november 2022 reizen we door Noord-Italië, van Verona naar de Oostenrijkse grens door de Dolomieten.
Verona, de stad van de liefde, hier beleefden wij samen, zo’n 40 jaar geleden, onze eerste vakantie samen. Dit is dus een speciale plek voor ons.
De Dolomieten, de bergketen die overgaat in de Alpen in Noord-Italië, is uitzonderlijk. Steile dorre pieken en in dit seizoen, prachtige herfstkleuren.

Verona
40 jaar geleden
Op 29 oktober 2022 komen we, na zo’n 40 jaar, terug in Verona. We parkeerden toen onze Renault 4 vlakbij de arena van Verona en gingen de stad ontdekken.

Toen we terugkwamen op de plek waar we onze auto geparkeerd hadden, bij meerdere auto’s op een stoep, waren alle auto’s weg! Met handen en voeten, er werd toen nog amper Engels gesproken, hebben we uitgelegd dat onze auto weg was. Na veel vijven en zessen, een flinke boete en een taxirit naar een buitenwijk van de stad kregen we onze auto terug.
De stad Verona
Deze ervaring achtervolgde ons al die jaren en weerhield ons ervan om deze mooie stad te bezoeken. Nu parkeren we onze Milady Landy op de stadscamping van Verona, Camping Verona Village, en nemen de bus naar de stad. In 20 minuten staan we in het centrum van de stad, bij het Museo di Castelvecchio.







Vanaf de Ponte di Castelvecchio, die naast het kasteel over de rivier de Adige leidt, krijgen we een mooie indruk van de stad.
De stad ligt er zonnig bij en we wandelen op ons gemak over de kleurrijke pleinen en door de smalle straatjes.







Natuurlijk bezoeken we het huis van Julia, met het balkon waaronder Romeo, volgens het verhaal van Shakespeare, haar de liefde verklaarde.





De bergen van Noord-Italië
Herfstige bergen
Een dag in Verona is voldoende voor ons. Vooral ook omdat de camping ingeklemd is tussen snelwegen en we daardoor hebben moeten slapen met verkeersgeruis op de achtergrond.
We rijden dus door naar het noorden, de bergen in. Ten oosten van Trente vinden we een mooie overnachtingsplek bij het skistation van Panarotta.



Aan de horizon zien we al de scherpe pieken van de Dolomieten, een mooi vooruitzicht voor de komende dagen.
De Dolomieten
Na een stille en frisse nacht, we slapen op bijna 1.800m hoog, rijden we door naar de Dolomieten. De hellingen worden steiler en de bergen worden scherper, wat een prachtige rit.


Na de hoge Passa Sella of Sellajoch in het Duits (2.240m) vinden we een overnachtingsplek bij de voet van de Pisciadu, waar ook een via ferrata start voor de liefhebbers.


Dat we in Duitstalig gebied zitten, Alto Adige of Sud Tirol, blijkt als we verder rijden. Het dorpje Toblach, waar we een camping vinden, is volledig Duitstalig en ook nog een belangrijke gedenkplaats van de componist Gustav Mahler.





We besluiten onze reis door de Dolomieten met een wandeling naar de Tre Cime of Drei Zinnen. Een indrukwekkend rotsmassief, net ten zuiden van Toblach.






Prachtig. Dit nodigt uit om de Dolemieten ook eens te bezoeken. Maar liefst niet in het hoogseizoen dan. Prachtige foto’s weer. Mooie herinneringen.. 👍🏼🤩 groetjes! Olga
👌
Lekker die foto’s en tekst. Wordt er steeds weer blij van jullie zo enorm te zien genieten. En krijg tevens context van wat jullie delen. Fijne reis.
Dankjewel André voor je reactie, fijn om te merken dat onze blogs ook gelezen worden.
Ook voor ons is dit een manier om onze avonturen vast te leggen en om ze nog eens terug te lezen.
Groet van Gert Jan, ook namens Sonja