Cultuur en historie
Dat Marrakesh ons te druk en te toeristisch is hebben we al eerder gezegd. Gelukkig zijn er nog meer Marokkaanse steden die een bezoek waard zijn.
Fes, Meknès en Chefchaouen liggen aan de noordkant van de Atlas en bezoeken we op onze terugweg naar Europa (tenminste dat dachten we toen nog…). Mooie steden waarin nog veel cultuurhistorie bewaard is gebleven en waar we rustig, zonder al te veel te worden gestuurd door al dan niet goedwillende gidsen, zelf onze weg kunnen vinden in de kleine straatjes.
Uiteindelijk bezoeken we ook nog Melilla, een Spaanse enclave met een Europees gevoel in Marokko.
Fes
We bezoeken Fes na onze prachtige rit door de Hoge en Midden Atlas. Zoals ons eerder in 2015 is opgevallen, is dit een stad die veel meer rust uitstraalt dan Marrakesh. Smalle steegjes, de leerlooierijen en de bergen rondom de stad geven deze stad een heel eigen sfeer. Opdringerige gidsen ontmoeten we niet anders dan de jonge mannen die ons meenemen richting de leerlooierijen nadat we thee bij hen gedronken hebben.















Ik waag het er zelfs op om een kapper te overtuigen mijn lange manen te knippen, met prima resultaat en voor slechts 50 Dhs (=€4,50)


Een aangename verrassing is de oude school voor de kunsten die we bij toeval ontdekken, we krijgen een privé-rondleiding, vooral als Sonja vertelt dat ze betrokken is/was bij de Nieuwe Nobelaer in Etten-Leur.








Fes is een mooie stad met veel verrassende doorkijkjes en details en zeker de moeite waard bij een bezoek aan Marokko.







Meknès
We bezoeken de stad Meknès op het moment dat de halve marathon gelopen wordt, het verkeer in de binnenstad is volledig afgesloten. Dat is fijn om rond te lopen.




De stad zelf heeft, behalve de Heri es-Souani, de enorme graanschuur en de aanliggende voormalige paardenstallen, veel historische gebouwen binnen het complex van de Cité Imperiale die afgesloten is voor publiek.










In de souk doen we onze dagelijkse boodschappen, altijd vers van het land.


Moulay Idriss
Een verrassende stop maken we in Moulay Idriss, een stadje net ten zuiden van Meknès, vlakbij de Romeinse ruïnes van Volubilis die we eerder al in 2015 bezocht hebben. We verdwalen in de smalle straatjes, maar vinden onze weg dankzij de GPS op de telefoon.









Chefchaouen
De Blauwe Stad Chefchaouen heeft ons al eerder betoverd. Ook deze keer zijn we weer onder de indruk van de knusse en gastvrije atmosfeer met (meer dan) 50 tinten blauw.


















Melilla
Onderweg naar Nador komen we langs Melilla, één van de twee Spaanse enclaves in Marokko. Puur uit nieuwsgierigheid besluiten we de grens over te steken.




We ontdekken dat deze stad inderdaad een stukje Spanje/Europa in Marokko/Afrika is. Schone straten die overal goed afgewerkt zijn, historische gebouwen, een moderne haven, parken, kerken en standbeelden.










Aan de begraafplaats is te zien dat de stad ruimte tekort komt, alle graven liggen dicht op elkaar, maar wel weer netjes verzorgd.


En, omdat dit Spanje is, kunnen we genieten van een wijntje en een biertje.


Wat n prachtige foto’s weer!
Mooi en die kleuren prachtig, gezellig, fleurig!
En wat me ook opvalt is dat het er zo schoon is😃
Fijn om te zien dat jullie zo genieten! 😃👍🏼
Hoi Lia,
Dat alles er zo schoon uitziet is ook omdat we het vuil niet fotograferen. Marokko is zeker geen schoon land, het heeft een afval probleem dat vooral buiten de steden en dorpen zichtbaar wordt. Langs de wegen ligt veel vuil en soms worden de (droge) rivieren als vuilnisbelt gebruikt.
Liefs van Gert Jan
Prachtig verslag en nog mooiere foto’s
Hoi luitjes!
Het is genieten van jullie verhalen en foto’s!
Leuk om te zien en te lezen, dat jullie het prima naar jullie zin hebben!
Hier missen de El-Pio-ers elkaar, maar het oefenen gaat nog stug door hoor.
Natuurlijk missen wij jou ook.
Gelukkig nog niemand van de club geveld door Corona.
Nog veel plezier samen, Gert-Jan en Sonja!
Maak er wat van!
Groetjes,
Lona