Turkije (7) | Van Cappadocië naar het oosten

Als we vanuit Cappadocië naar het oosten reizen merken we dat we in minder toeristisch gebied terechtkomen. De wegen zijn smaller en soms minder van kwaliteit, de mensen nieuwsgieriger naar ons als reizigers en de landschappen zijn weidser. Ook komen we door het gebied waar in februari 2023 een zware aardbeving heeft plaatsgevonden. De verwoesting en andere gevolgen shockeren ons, we hadden niet verwacht dit te ervaren.

Letterlijk hoogtepunt van deze etappe is Nemrut Daği, met 2.150 meter de hoogste berg van het noordelijke Tweestromenland.

Water tanken onderweg

Onze watertank van 45 liter raakt regelmatig leeg. We gebruiken het water in onze watertank vooral voor koken en wassen, drinkwater kopen we in 5 liter flessen in de supermarkt of onderweg bij kleine winkeltjes.

Voor het vullen van de watertank vertrouwen we op de mogelijkheden die we onderweg tegenkomen. Soms vullen we op een camping, als we daar overnachten, maar omdat we meestal wild kamperen moeten we ook langs de weg waterpunten zoeken. In Turkije zijn deze openbare waterpunten ruim voor handen, soms bij een kleine moskee, maar ook vaak gewoon aangeduid met een bord.

Met een volle watertank kunnen we dan weer verder reizen.

De watervallen van Yeşilköy en Kapuzbaşı

Als we Cappadocië achter ons laten en naar het oosten reizen verandert de omgeving aanzienlijk. De weg is over het algemeen goed, ondanks de regen die eerder gevallen is, kunnen we goed doorrijden. De valleien worden minder scherp, maar de bergen worden hoger en meer rivieren doorsnijden het landschap. Hier en daar ontspringen watervallen uit de rotsen langs de doorgaande weg. Het weggetje dat Osmand ons wijst naar de Yeşilköy waterval blijkt echter te glibberig te zijn, we moeten na een paar honderd meter weer terugkeren. Gelukkig zien we verderop een wegwijzer naar de Yeşilköy watervallen via een betere weg.

Het laatste stukje moeten we te voet afdalen naar Yeşilköy Selalesi.

De waterval of watervallen zijn overweldigend, rondom ons komt het water naar beneden in enorme hoeveelheden. Daarna verdwijnt het onder de watervallen door in het snelstromende riviertje. Zoiets hebben we, ook in IJsland, nooit gezien, we zijn er stil van.

Nog bijkomend van dit natuurgeweld rijden we verder door valleien en langs rivierdalen, de volgende waterval, Kapuzbaşı, wordt nog meer aangeprezen in de diverse on- en offline bronnen. Ook de weg hier naartoe is bochtig en steil en leidt langs diepe ravijnen, mooi en spannend om te rijden.

De beleving is hier misschien iets minder dan bij Yeşilköy, toch is het pure feit dat het water letterlijk uit de rotsen ontspringt een spektakel op zich.

Het binnenland van Oost-Anatolië

We maken wat kilometers door het binnenland van Oost-Anatolië. We passeren daarbij kleine dorpjes waar je tientallen jaren in de tijd terug lijkt te gaan.

De wegen zijn soms uitdagend maar het zicht op de hoge besneeuwde bergtoppen maakt veel goed. Hoe de ramadan en de aanstaande verkiezingen zich met elkaar verhouden is niet helemaal duidelijk…

Aardbevingsgebied

Een eerste indruk

We rijden verder naar het oosten van Turkije. Bij de stad Göksun zien we hulpverleningstenten van de Turkse AFAD, de internationale UNHCR en een Chinese organisatie en passeren we vrachtwagens met noodwoningen.

We realiseerden ons onvoldoende dat we zo dichtbij het epicentrum van de aardbeving van zo’n 2 maanden (februari 2023) geleden reizen.

Ook hier zijn gebouwen flink beschadigd en zien we de resten van ingestorte en nu opgeruimde flatgebouwen.

Veel tenten staan bij huizen op het erf omdat, naar we vermoeden, familie en vrienden hier opgevangen worden.

We zijn diep onder de indruk en we zijn er stil van.

Malatya

Vooral het centrum van de stad Malatya, waar we een hotel geboekt hebben dat niet meer blijkt te bestaan, is flink beschadigd. En dit is een stad waar het aantal slachtoffers meeviel…

Toch gaat ook hier het leven door, de markt is levendig en de bakker bakt dagelijks brood. Zelfs de aanstaande verkiezingen zijn aan de orde van de dag.

Nemrut Daği

De berg Nemrut Daği, met 2.150 meter de hoogste berg van het noordelijke Tweestromenland, torent hoog boven het landschap van Oost-Anatolië. Omdat ons hotel in Malatya niet meer toegankelijk is, besluiten we nog dezelfde dag door te rijden naar deze berg.

Wikipedia: Op de top van de berg, in een 50 meter hoge grafheuvel in de vorm van een piramide, is waarschijnlijk koning Antiochus Theos (69 – 40 v.Chr.) van Kommagene begraven. Voor de grafheuvel staat een complex met kolossale stenen sculpturen van koning Antiochus zelf, geflankeerd door twee leeuwen, twee adelaars en verscheidene Griekse, Armeense en Perzische goden, zoals Zeus, Tyche en Mithras. Rondom de grafheuvel liggen de stenen hoofden van de beelden.

We vinden een overnachtingsplekje op de parkeerplaats van het bezoekerscentrum aan de noordkant van de berg. Als we net aangekomen zijn krijgen we nog bezoek van Fatma die ons duidelijk maakt dat ze last heeft van haar benen en dat haar creme op is. We geven haar een tube eczeem-creme van de Kruidvat.

De volgende ochtend rijden we verder naar de top van de berg die hier en daar nog bedekt is met sneeuw.

Het laatste stukje moeten we lopen over de losse stenen van de top en over de resten sneeuw die hier nog liggen.

Alweer een verrassende historische vindplaats in Turkije, wat is dit land toch rijk aan historie!